Bidden vanuit je hart – Filippenzen

• lees de preek als tekst

  Hallo, vriend. Fijn dat je kijkt. Voor we ons in Gods Woord verdiepen, heb ik een woord van bemoediging. Jezus zegt: “De woorden die Ik tot u gesproken heb, zijn Geest en Leven.” En in Johannes: “Als u in Mijn Woord blijft, bent u Mijn discipelen en u zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.” In Psalm 107, vers 20 staat: “God zond Zijn Woord uit, genas hen en bevrijdde hen uit hun grafkuilen.” 

  Kortom, alles is binnen handbereik als je naar Gods Woord luistert. Als je een bijbel hebt, sla die dan open en lees met me mee. Als we ons er samen in verdiepen ligt de weg naar vrijheid, vrij zijn, genezing en verlossing voor je open. Zijn Woord is bovennatuurlijk. Het vult je hart met vertrouwen als je het gelooft. Als we het geloven, ermee aan de slag gaan en ernaar handelen gebeurt er iets. “Zonder geloof is het onmogelijk God te behagen.” Maar geloof komt uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God. We doen nu een reeks uitzendingen over het boek Filippenzen. Paulus schreef deze brief toen hij gevangenzat in Rome. Hij zat vastgeketend aan een Romeinse bewaker. Vrienden mochten op bezoek komen en die liet hij opschrijven wat wij nu uit het Nieuwe Testament kennen, zoals het boek Filippenzen. De brief werd naar Filippi gebracht en vervolgens gebeurde er van alles. Zelfs in de gevangenis waar hij vastzat kwam de hele pretoriaanse garde bij hem om over Christus te horen. Dit waren Romeinse elitesoldaten. Ze waren machtig in militair opzicht, maar ook in politiek opzicht. En nu hoorden ze allemaal het evangelie. En Paulus zei ook: “Sommige mensen zien dat ik me niet laat intimideren of afremmen. Dat ik hier doe wat ik maar kan om het evangelie toch te verspreiden. Daardoor durven zij ook het evangelie te verkondigen.” Nu had je mensen die dat uit liefde voor God en de mensen deden maar anderen deden het uit eigenbelang. Paulus zei: “Die mensen willen m’n lijden alleen maar vergroten maar of Christus nu met of zonder bijbedoelingen verkondigd wordt ik ben gewoon blij dat het gebeurt.” Want God bekrachtigt Zijn Woord. Als God goede dingen doet Als iemand met de juiste bedoelingen het evangelie predikt en zo mensen redt dan zegt dat niets over de boodschapper. God staat achter Zijn Woord. Hij waakt erover en laat het uitkomen. Mensen kunnen ook verkeerde bijbedoelingen hebben. Ze willen bekend zijn of ze willen er iets aan overhouden en daarom doen ze het. Maar als zij het evangelie verkondigen, kan er alsnog iemand gered worden. Dat er iemand gered wordt, dat hun boodschap van het Woord vruchten afwerpt zegt niets over de boodschapper. God bekrachtigt Zijn Woord, want Zijn Woord is de Waarheid. Dus Paulus besloot zich hoe dan ook te verblijden. En hij doet in het eerste hoofdstuk een paar geweldige uitspraken: Vers 19: “Ik weet dat dit alles”, de situatie waarin hij zit “

  tot mijn redding zal leiden door uw gebed en de ondersteuning van de Geest van Jezus Christus.” “Dit zal tot mijn redding leiden.” Interessante zin. In letterlijke zin gaat dit over vrijlating uit de gevangenis. Het staat zo in de Easy-to-Read Bible: “Ik weet zeker dat jullie gebed en de hulp van de Geest van Jezus Christus uiteindelijk tot mijn vrijheid zal leiden.” Geweldig, toch? Paulus gelooft dat als zij bidden God hem zal geven wat hij maar nodig heeft van de Heilige Geest. Paulus zegt: “Ik word gered. Ik word vrijgelaten uit deze gevangenis.” In de Moffatt-vertaling is het zo verwoord: “Het zal leiden tot mijn vrijlating.” Dus het gaat hier duidelijk over vrijlating uit de gevangenis. “Door uw gebed en de ondersteuning van de Heilige Geest.” Als wij bidden, krijgen we ondersteuning van de Heilige Geest die ons helpt, verlost en geneest. En wat bijzonder is: Paulus gebruikt hier een woord dat op een speciaal soort gebed slaat. Hij zegt: “Ik word vrijgelaten en krijg m’n vrijheid terug door jullie gebed en de ondersteuning, de hulp van de Heilige Geest.” En over dat specifieke woord voor ‘gebed’ kan ik vier dingen zeggen: Het wordt in het Nieuwe Testament altijd gebruikt en is gericht aan God. Nu zeg je: “Elk gebed is toch gericht aan God?” Dat klopt. Maar je kunt ook het gezag dat je in Christus gegeven is inzetten tegen de vijand. In Jakobus staat: “Onderwerp u aan God. Bied weerstand aan de duivel en hij zal wegvluchten.” Markus 16: “Deze tekenen zullen de gelovigen volgen: Op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen demonen uitdrijven.” Jezus zei tegen de discipelen: “Ik geef u de macht over alle kracht van de vijand en niets zal u schade toebrengen.” Volgens de Bijbel krijgen wij het gezag over het werk van de vijand maar dat is iets anders dan met God praten. God geeft ons dat gezag en in bepaalde situaties moeten we dat gezag gebruiken in Jezus’ Naam. De duivel vlucht weg als wij weerstand bieden en we kunnen echt demonen uitdrijven, maar dit is een ander soort gebed. Sommige mensen willen alleen maar tegen de duivel strijden en dat zien ze dan als gebed. Maar dan praat je over de duivel in plaats van praten met God. Dat moet soms ook gebeuren, maar daar gaat het hier niet over. Paulus zegt: “Uw gebed en de hulp van de Heilige Geest zal tot mijn vrijheid en mijn redding leiden.” Dus één: Het gaat om een gebed dat rechtstreeks aan God is gericht. Dan twee: Het gaat altijd om een dringend, intens gebed uit de grond van het hart. Er is niks halfslachtigs aan. In Jakobus 5:16 wordt het omschreven als een krachtig gebed. Het is dus een dringend, krachtig, gemeend en ernstig gebed. Dan drie: Het gebed wordt uitgesproken. Het oorspronkelijke woord betekent ‘hardop uitspreken’. En dan vier: Dit gebed draait om een specifieke behoefte. Dit gebed draait dus om een gerichte en zeer specifieke vraag. Er werd gebeden om z’n vrijlating, heel gericht. En God biedt ons de ondersteuning van de Heilige Geest als we op die manier bidden. Paulus was daar zo zeker van dat hij zei: “Ik weet dat dit tot mijn redding zal leiden dat dit zal leiden tot m’n vrijheid of vrijlating.” En ik vraag jou of jij vandaag ook zo’n specifieke behoefte hebt. Bevind je je in een situatie die een bepaalde wending nodig heeft? Paulus zei: “Dit zal tot mijn redding leiden.” Dat is een interessant woord. Het Griekse woord betekent letterlijk ‘van boord gaan’. Het wordt gebruikt voor passagiers die van boord gaan of een scheepslading die gelost wordt. En dat woord gebruikte Paulus voor z’n vrijheid. “Ik zie het schip al aan de horizon. Het komt hierheen en levert m’n vrijheid af. Dat gaat gebeuren.” Misschien heb jij de ondersteuning van de Heilige Geest nodig in je leven. Misschien heb je iets goeds nodig uit de hemelse schatkamers dat voor jou van boord wordt gehaald en jou uitkomst biedt. Misschien bevind je je in een soort gevangenis. God biedt hulp van de Heilige Geest in reactie op zo’n gericht, hardop uitgesproken gebed dat aan Hem gericht is in Jezus’ Naam. Paulus zegt dus: “Ik weet dat ik gered zal worden door uw gebed en door de hulp van de Heilige Geest.” En dan zegt hij in vers 20: “Naar mijn stellige verwachting…” 

  Dus Paulus zegt niet: “Ik vertrouw op jullie gebeden en ik weet dat de Heilige Geest hulp en uitkomst zal bieden en God zal me door de Heilige Geest geven wat nodig is.” Paulus zei: “Naar mijn stellige verwachting en hoop dat ik in geen enkel opzicht beschaamd word.” Ik ga straks nog dieper op dit vers in, maar Paulus zegt: “Ik weet dat jullie om m’n vrijlating bidden. De Heilige Geest biedt hulp, maar ik heb ook een stellige verwachting. Dus ik heb hier zelf ook een rol in. Ik geloof erin.” Paulus heeft het over stellige verwachting. Het Griekse woord is eigenlijk een combinatie van meerdere woorden. Het is een samenstelling. Het betekent letterlijk: kijken met opgeheven hoofd en uitgestrekte nek. Ergens aandachtig naar kijken, een stellige verwachting hebben. Hoofd omhoog, de nek uitgestrekt en dan kijk je aandachtig. Dat betekent het. Er is niks weifelachtigs aan. Paulus zei niet: “Ik hoop dat er iets gaat gebeuren. Het is afwachten, maar ik hoop echt dat God hier iets aan gaat doen.” Er is een concrete, sterke, stellige verwachting. Paulus verwachtte dat Gods verlossende schip zou komen en dat z’n vrijheid van boord zou komen en hem uit de gevangenis zou halen. Dat is z’n stellige verwachting. Hij zei: “Dat ik in geen enkel opzicht beschaamd word.” Ik lees daar even verder, vers 20. “Naar mijn stellige verwachting“, 

  ik kijk er reikhalzend naar uit ” en hoop dat ik in geen enkel opzicht beschaamd word maar dat in alle vrijmoedigheid Christus ook nu grootgemaakt zal worden of het nu door het leven is of door de dood.” Laten we het daar eens over hebben. Paulus zegt: “Hoe het er ook uitziet en in welke situatie ik me ook bevind mijn ogen zijn op God gericht. Ik blijf niet in de gevangenis en ik zal niet sterven voor m’n tijd gekomen is.” Somigen van jullie hebben de hoop te makkelijk laten varen. Het is tijd om met opgeheven hoofd een antwoord van God te verwachten. “Ik word in geen enkel opzicht beschaamd.” En Paulus zei: “Ik ben bereid te sterven en Jezus groot te maken en ik ben net zo bereid dat bij leven te doen.” Paulus’ leven diende als vergrootglas. Als anderen zijn leven zagen, zagen ze Jezus door een vergrootglas. De Heer werd grootgemaakt. Jezus werd uitvergroot. En dat zegt Paulus hier: “Of ik Hem nu bij leven grootmaak of door m’n dood, ik ben er klaar voor.” Maar verderop wordt duidelijk dat hij wist dat hij nog niet klaar was. Hij rekende erop dat God hem zou bevrijden. En dit is de reden waarom hij zei: “Ik blijf graag leven, maar ik zal ook graag sterven als m’n tijd gekomen is.” In vers 21 zegt hij het volgende: “Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst.” 

  Dus leven is gemeenschap met Christus. Je werkt voor Christus. Leven is vrucht dragen voor Christus en in Hem leven maar sterven, dat is winst. We kijken straks naar de verzen die ik nu even oversla maar in vers 23 zei hij dit: “Ik verlang heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste.” 

  Het is niet iets beter, het is verreweg het beste. Het leven is Christus en het sterven is winst. “Ik zou liever heengaan”, en Paulus gebruikt weer een prachtig woord. Het Griekse woord voor ‘heengaan’ houdt in dat iemand z’n tent afbreekt, opvouwt en elders z’n kamp opslaat. Het wordt ook gebruikt in de betekenis van het anker lichten en uitvaren. Paulus zegt: “Ik verlang ernaar heen te gaan. Ik wil echt bij de Heer zijn. Ik wil het anker lichten en richting de hemel varen.” Dus Paulus ziet de dood niet als het einde van het bestaan maar als een reis naar een andere plaats. “Ik breek m’n kamp op en verkas naar de hemel. Ik licht m’n anker hier op aarde en vaar naar een andere plek, de hemel.” Hij noemt heengaan en bij Christus zijn niet wat beter, maar ‘verreweg het beste’. Wie sterft in de Heer, gaat erop vooruit. “Leven is Christus, sterven is winst.” Ik sprak afgelopen zondag een vrouw bij de dienst. Haar man was net overleden. Ik sprak zelfs twee vrouwen die hun man hadden verloren. De ene vrouw sprak ik buiten en de andere kwam bij me na de dienst. Het was een groot verlies, daar kun je niet omheen, en ik leefde met ze mee. Ze waren allebei lang getrouwd geweest en nu was hun partner er niet meer. Zo iemand laat natuurlijk een enorme leegte achter. Het zou raar zijn om iemand niet te missen, om niet te rouwen. Maar we rouwen niet om mensen die in de Heer zijn gestorven. Zij zijn er beter aan toe. De tranen die we vergieten, zijn voor onszelf. Voor onze kinderen, voor de mensen die de steun missen de vriendschap, de band, de liefde, de relatie die we met iemand hadden. We huilen niet om hen. “Leven is Christus, sterven is winst.” Ik kreeg eens een kaartje van vrienden. Ze waren op vakantie op Bora Bora. Bora Bora is het ultieme droomeiland van Polynesië. Het wordt het paradijs van de Stille Zuidzee genoemd. Het is echt schitterend. Dus ik kreeg een kaartje van ze en er stond op dat ze op Bora Bora waren. Stel je voor, ik zit op kantoor met die kaart in m’n hand. Ik kijk op van die prachtige kaart en besef waar zij zijn. Ik kijk uit het raam en zie telefoonpalen en verkeer en op m’n bureau zie ik een berg papierwerk liggen. En ik heb geen zin in dat papierwerk. Maar ik blijf maar denken aan die arme mensen op Bora Bora. Die zitten daar op een hagelwit strand, vast met een koud drankje in de hand. Ze genieten van een koele zeebries, heerlijk zorgeloos. Met uitzicht op helderblauw water en zachtjes wuivende palmbomen. Ze gaan ’s avonds uitgebreid eten en ’s ochtends lekker uitslapen. Arme mensen. En ik zit aan m’n bureau en denk: “Kijk dat papierwerk nou, en dat verkeer. Daar moet ik straks doorheen. Ik zou wel bij hen willen zitten. Ik zou willen zien wat zij zien. Ik zou willen horen wat zij horen. De brekende golven in de branding. Ik zou willen meemaken wat zij meemaken.” En aan de hemel ben ik nog niet toe, maar ik zou het wel willen zien. Ik wil horen wat ze daar horen, ik wil de engelen horen zingen. Ik wil in die liefdevolle ogen kijken, de ogen van onze Heer, Jezus Christus. Ik wil het stralende geluk voelen dat Gods aanwezigheid geeft. Ik wil de hemelse stad zien die in Openbaring wordt beschreven. Ik wil de wezens zien die om de troon heen staan. Ik wil het allemaal zien, horen en meemaken. In de hemel heeft iedereen het veel beter. Treur niet om geliefden die in de hemel zijn. Zij hebben het nu veel beter. Heengaan en bij Christus zijn. Waar is Christus dan? Is Hij in het vagevuur? Nee. Volgens de Bijbel verlaten we ons lichaam om bij de Heer in te wonen. In Jakobus staat dat de geest bij het sterven het lichaam verlaat. Dat is de dood. De geest, dat ben jij. Paulus schreef aan de Korinthiërs: “Ik oefen mijn lichaam op harde wijze en maak het dienstbaar opdat ik niet zelf verwerpelijk word.” Wie is dan ‘ik’? Hij was niet z’n lichaam, ‘ik’ is degene die binnenin zit. Ik oefen mijn lichaam. Ik ben een geest. Ik leef in dit lichaam en kijk door twee raampjes naar de camera. Jij kijkt ook door twee raampjes en je luistert naar me. Maar dat lichaam, dat ben jij niet zelf. Daar woon je in. Als we sterven, verruilen we dit lichaam voor de eeuwigheid. Ons bestaan houdt niet op. “Leven is Christus, sterven is winst.” “We verlaten ons lichaam om bij de Heer in te wonen.” Jezus is niet in het vagevuur. Het vagevuur komt niet in de Bijbel voor. Dat heb je misschien geleerd maar in de Bijbel komt het niet voor. Ook geen limbo of tussenplaats. Somige mensen hebben in de kerk geleerd dat kinderen daar terechtkomen. Maar de Bijbel zegt dat niet. In de Bijbel staat dat Jezus zit aan de rechterhand van de Vader. We verlaten ons lichaam om bij de Heer in te wonen. Ik ga naar God, ik ga naar de hemel. Als je sterft, kun je maar twee kanten op. Je gaat naar boven of je gaat naar beneden. Je gaat naar God in de hemel of je gaat naar de plek genaamd de hel. En daar wil je echt niet terechtkomen. Je blijft hier niet zweven na je dood. Je gaat naar de Heer. Je wordt geen geest die in een huis rondwaart. Je geeft geen boodschappen door aan geliefden. Dat is het werk van boze geesten. Dat vind je niet terug in de Bijbel, zeker niet in het Nieuwe Testament. Het leven is Christus, want na onze dood zijn we bij Hem in de hemel. Paulus gaat verder en hij doet nog een paar krachtige uitspraken in de verzen die volgen. Vers 21: “Het leven is Christus en sterven is winst. Maar blijf ik leven in het vlees, dan betekent dit voor mij vruchtbaar werk. En wat ik verkiezen zal, weet ik niet. Want ik word door deze twee gedrongen: Ik verlang heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste maar in het vlees te blijven is noodzakelijker voor u. En dit vertrouw en weet ik dat ik zal blijven leven en bij u allen zal blijven tot uw vordering en blijdschap van het geloof.”

  Laat dat eens op je inwerken. “Blijf ik leven in het vlees, dan betekent dit vruchtbaar werk.” Hij zei: “Maar ik weet niet wat ik zal kiezen.” Wacht eens. Kiezen? Paulus, waar heb je het over? Je zit in een Romeinse gevangenis. Wat valt er te kiezen? Ze zijn de bijl vast al aan het slijpen voor je onthoofding. Wat bedoel je met niet kunnen kiezen tussen blijven of naar de hemel gaan? “Ik zou graag heengaan, het anker lichten en naar de hemel varen maar God is nog niet klaar met mij. Ik kan hier meer betekenen en meer vrucht onder u hebben.” Dit is bizar als je erover nadenkt. Hij kan maar niet kiezen. En Paulus noemt zichzelf geen enkele keer een gevangene van de Romeinen. Maar hij omschrijft zichzelf wel vaak als de gevangene van Jezus Christus. Paulus wist wie het voor het zeggen had en dat waren niet de Romeinen. Hij zei: “Ik zal worden vrijgelaten en dan zie ik jullie terug.” Luister, vers 24: “In het vlees te blijven is noodzakelijker voor u. En dit vertrouw en weet ik dat ik zal blijven leven en bij u allen zal blijven tot uw vordering van het geloof.” 

  Vers 26: “Opdat uw roemen in Christus overvloedig is door mijn hernieuwde aanwezigheid bij u.” “Ik zal jullie terugzien.” 

  Hoe kan hij dit nu zeggen? Hoe doet hij dit? Ik kan vier redenen noemen en daar rond ik mee af. Eén: Omdat hij zich volledig aan de Heer had gegeven. In Filippenzen 1:1 noemt hij zich dienstknecht van Jezus. Twee: Hij voerde Gods wil uit. In Handelingen 23:11 staat: “Jezus stond bij hem en zei: Zoals u in Jeruzalem van Mij getuigd hebt, zo moet u ook in Rome getuigen.” 

  God stuurde hem naar Rome. Hij wist dat hij Gods wil uitvoerde. Drie: God was nog niet klaar met hem. Hij had nog vruchtbaar werk te doen. Vier: Een rotsvast geloof. “Dit vertrouw en weet ik.” Dat woord staat voor geloof. Hij was er vanbinnen vast van overtuigd: “Ik word vrijgelaten door uw gebed en de ondersteuning van de Geest. Ik heb de stellige verwachting dat ik jullie terug zal zien.” Paulus had een rotsvast geloof. Ik wil nog veel meer zeggen, maar de tijd is om. Tot de volgende keer. Moge God je rijkelijk zegenen en moge Zijn Woord tot leven komen in je hart.

• laat een reactie achter | een commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.

  1. een belangrijke boodschap voor mij, ik heb hart en nierfalen, wat is beter: gaan sterven en naar de Heer gaan..of nog leven en ZIJN wonderen tegaan vertellen? bedankt voor deze preek uit Filippenzen

     Beantwoorden