Hoe Gods beloften Bayless’ leven redde na het ongeluk

• lees de preek als tekst

  Hallo, vriend. Ik ben heel blij dat je ervoor hebt gekozen naar me te kijken. Ik ga iets met je delen dat best een beetje uniek is. Terwijl ik hier vandaag op deze stoel voor de camera zit met jullie… is het 11 jaar en zo’n 36 uur geleden… dat ik een verschrikkelijk bootongeluk had. Ze verwachtten niet dat ik het zou overleven, zo zwaargewond was ik. Ik was met een paar vrienden naar een eiland gegaan… zo’n 40 km uit de kust van Californië, Catalina. Het was al laat. We zouden naar kreeft gaan duiken. Hoe dan ook… De maan scheen die nacht niet. Je zag geen hand voor ogen. Ik zal niet in details treden, maar we raakten… Drieënhalve meter ernaast zou er niets aan de hand zijn geweest. Maar wij raakten keihard de zijkant van een rots… die zich vlak bij de ingang van een baai bevond. We voeren met een snelheid van zo’n 30 km per uur. Ik kan me niets meer herinneren van het ongeluk. Ik was met twee vrienden aan boord. Ze raakten allebei ernstig gewond. Maar van ons drieën was ik het zwaarst gewond. Er was een bloeding in m’n hersenen. M’n kin hing van hier tot hier helemaal omlaag. Er zat een groot gat in m’n keel. En m’n keel was net zo platgedrukt als een blikje waar je op gaat staan. Sterker nog. Ik heb foto’s op m’n telefoon die achteraf zijn gemaakt. Het hele dek zat onder het bloed. Op het dashboard met het stuurwiel zat overal bloed. Dat kwam allemaal uit mijn keel. Verder… was er een slagader gaan lekken en die bloedde heel erg. In m’n halsslagader zat een flinke scheur. Die bloedde ook. M’n tong lag in feite compleet aan flarden. Die moest aan elkaar worden gehecht. Om kort te gaan, ik was er slecht aan toe. Nog een paar interessante details. Toen dat gebeurde waren we aan de uiterste westkant van het eiland. Daar is helemaal niets. Kilometers leeg land zonder dorpjes of wat dan ook. Een van de andere gewonden verzond een SOS via de radio… maar het stuiterde tegen een rotswand en vloog recht omhoog. Precies op dat moment vloog er een vliegtuig van de kustwacht over en ontving het signaal. Die meldde het aan het vasteland, en het toeval wilde… dat het de dag was dat de kustwacht eenmaal per jaar voor die situaties oefent. En toevallig waren ze zo’n halve kilometer verderop. Bij een lagune in de buurt. Aan het oefenen voor zo’n gebeurtenis. Dus ze hadden daar een boot met lui van de kustwacht aan boord. Ze werden gebeld, en ze dachten dat het een grap was. Dus ze zeiden: We zitten middenin de oefeningen. Dit is niet grappig. ‘Maar dit is geen grap. Jullie moeten er nu heen.’ Ze waren zo’n tien minuten verderop. Zoals ik zei, ik heb hier geen herinneringen aan. Het was de enige dag per jaar dat de kustwacht een helikopter op het eiland had. Ze vlogen ons terug naar het vasteland. Ik denk dat er zo’n zes, zeven chirurgen met me bezig zijn geweest. Iets van zes, zeven uur lang. Toen de hoofdarts naar buiten kwam om met m’n vrouw praten… zei ze: Iedereen dacht dat we hem zouden verliezen. We dachten niet dat hij het zou overleven. Als hij zelfs maar… een kwartier later was binnengebracht… zou hij compleet zijn doodgebloed. Hoe dan ook, ik lag in coma. Pas tien dagen later werd ik wakker. Ik heb heel lang in het ziekenhuis gelegen. En daarna moest ik thuis nog een hele tijd revalideren. Ondertussen zijn er wonderbaarlijke dingen gebeurd. Ik ga niet alle verhalen vertellen. Maar hier zit ik dan vandaag, elf jaar en 36 uur later. Ik kan alles eten wat ik wil, en alles drinken wat ik wil. Ik moest helemaal opnieuw leren spreken. M’n stem is nu heel anders… dan vroeger, omdat de akoestiek vanbinnen nu anders is. Ik moest keihard werken om te leren spreken… omdat ik bepaalde klanken op een andere manier moest vormen dan vroeger. Daar heb ik een jaar keihard aan gewerkt. Nu doe ik dat zonder erbij na te denken, maar het is nog steeds heel intensief… om te spreken en te preken. Maar hier ben ik dan. Neem van mij aan, het was geen pretje. Ik ben een halfjaar uit de running geweest voor ik weer terug naar de kerk kon. Wanneer dit soort vreselijke dingen gebeuren… zitten heel veel mensen met vragen. En eerlijk gezegd hebben wij wel een paar antwoorden, maar zeker niet allemaal. Maar ik heb geen theologie waarin  ik alles moet begrijpen en overal een antwoord op moet hebben  voordat ik geloof dat God goed is. Dat geloof ik zelfs als ik het niet begrijp. Er luisteren nu vast mensen die tragedies en verliezen hebben meegemaakt. Gebeurtenissen die je niet had verwacht, waar je geen antwoorden voor hebt. Luister, God is nog steeds goed. We leven in een gevallen wereld. Niet alles verloopt zoals God het oorspronkelijk bedoeld heeft. De zonde heeft gevolgen voor de hele mensheid. We nemen verkeerde besluiten. We hebben een vijand, de duivel. Hij wil stelen, doden en verwoesten en gaat rond als een brullende leeuw… op zoek naar wie hij kan verslinden. Er zijn heel veel factoren bij betrokken. Ik geloof dat God goed is, ook in die dingen die ik op de plank heb gelegd. Ik zeg dan: “Ik snap dit niet, God, maar ik leg het even op de plank. Ik zou graag een antwoord hebben. Maar ik weet dat U goed bent en dat Uw Woord waar is.” Luister naar dit vers, 1 Korinthe 13:12. “Nu immers kijken wij door middel van een spiegel in een raadsel… maar dan zullen wij alles met volmaakte helderheid zien. Nu ken ik ten dele. Maar dan zal ik kennen, zoals ik zelf door God gekend ben.” 

  Ooit komt er een dag dat we alles begrijpen. Dan zien we alles duidelijk. Dingen die we nu niet begrijpen, zullen we in de hemel helder zien. Ik garandeer je… dat er dingen zijn die nu voor sommigen van jullie van groot belang zijn… Zo van: “Waarom is dit gebeurd, God? Ik word boos op U.” Ik noem maar wat. Als je in de hemel komt, zijn die dingen niet meer van belang. Misschien wil je het niet eens meer vragen als je eenmaal daar bent. Zodra je de glorie van de hemel ziet en in die ogen kijkt  overstromend van liefde. Die ogen van Jezus. Ik wil vijf gedachten met je delen  die allemaal betrekking hebben op het ongeluk dat ik heb meegemaakt. Van toen ik in de tijd kort na het ongeluk  weer tijd had om de Bijbel te bestuderen. Dit zijn dingen die er echt voor me uit sprongen… waar ik troost in vond en die me tot zegen waren. Hopelijk vind jij er ook zegen in. Beloften, mensen, geduld, trots en vrede. Over die vijf zaken ga ik het hebben. Om te beginnen de beloften. Dit zei Jozua aan het eind van zijn leven. Jozua 23:14. “En zie, ik ga heden de weg van heel de aarde en u weet met heel uw hart en met heel uw ziel dat er geen enkel woord van al de goede woorden van de Heer, uw God onvervuld gebleven is. Alles is uitgekomen voor u, geen enkel woord ervan is onvervuld gebleven.” 

  Daar zit ik dan, in het 69ste jaar van m’n leven. En ik kan je hetzelfde vertellen. Niet één van Gods beloften is onvervuld gebleven. Dankzij de trouw en de integriteit van Degene die de belofte heeft gedaan. Een belofte is zoveel waard als Degene die de belofte doet. In Titus 1:2 staat: “God, die niet liegen kan heeft het beloofd.” 

  Talloze mensen baden de beloften over mij uit… toen ik buiten bewustzijn in dat ziekenhuis lag. Terwijl ik in het ziekenhuis en later thuis aan het herstellen was. Na verloop van tijd kwamen er ook mensen langs. Ze zeiden tegen me: “Dit is de belofte die ik voor u heb gebeden, pastor.” Of: “Dit is het Bijbelvers dat God me gaf om voor u te bidden.” Of: “Deze belofte heb ik geleerd uit wat u ons hebt onderwezen. Dat kwam bij me op terwijl ik aan het bidden was. En dat woord heb ik voor u gebeden.” Gods beloften zijn bovennatuurlijk. Ze verbinden ons met Zijn natuur. Zodra ik daartoe in staat was, begon ik zelf die beloften uit te bidden. Er was een periode dat ik er in het begin van m’n herstel doorheen zat. Ik werd gesteund. M’n vrouw werd gesteund. M’n hele gezin werd gedragen door de gebeden van de heiligen. Maar zoals ik al zei: Gods beloften zijn bovennatuurlijk. Moet je horen. Ze verbinden ons met Zijn natuur. Ik lees je iets voor uit 2 Petrus 1: Vers 3. Daar staat dit: “Zijn Goddelijke kracht heeft ons alles geschonken wat tot het leven en de godsvrucht behoort door de kennis van Hem Die ons geroepen heeft door Zijn heerlijkheid en Zijn deugd. Daardoor heeft Hij ons de grootste en kostbare beloften geschonken opdat u daardoor deel zou krijgen aan de Goddelijke natuur nadat u het verderf, dat er door de begeerte in de wereld is, ontvlucht bent.” 

  Wij hebben de grootste en kostbare beloften ontvangen. En door die beloften hebben wij deel gekregen aan de Goddelijke natuur. Om te beginnen wijs ik je erop  dat die beloften aan ons zijn geschonken. God geeft ons beloften waaraan Hij Zich gaat houden. Ze zijn van ons. Hij zei niet zomaar dat Hij ons die gaf. En evenmin zei Hij alleen dat hij ons grootse beloften gaf. Hij zei zelfs niet zomaar dat het de grootste beloften waren. Terwijl het al genoeg was geweest als God ons gewoon beloften gaf. Of als God je de grootste beloften had gedaan. Maar er staat dat Hij je de grootste en kostbare beloften heeft gedaan. Die beloften zijn waardevol, prachtig, achtenswaardig, kostbaar. De dingen die God kostbaar noemt, vormen maar een heel kort lijstje. Ik kan er een bedenken waarover Petrus schreef. “We zijn niet met zilver of goud vrijgekocht… maar met het kostbare bloed van Christus.” Is het bloed van Christus volgens jou kostbaar? Ik vind van wel. Wat woordkeuze betreft, plaatst God de beloften  in dezelfde categorie als het kostbare bloed. Waarom zijn ze zo groots en kostbaar? “Opdat u daardoor deel zou krijgen aan de Goddelijke natuur.” Wat God van nature is, is geen kwestie van dispensatie. Het is wie Hij is en wat er voortdurend via Hem beschikbaar is. God is van nature heilig. God is van nature rechtschapen. God is van nature een Genezer. Toen Israël Egypte verliet… trokken ze door het Beloofde Land naar de wateren van Meriba, waar God Zich toonde. En waar Hij zei: “Ik ben de Heer, uw Heelmeester. Ik ben Jehova Rafa.” Als God zegt: “Ik ben…”, heeft Hij het over Zijn natuur. Jezus zegt: “Ik ben de wederopstanding en het licht.” Dan heeft Hij het over Zijn natuur. Die natuur van Hem is het Leven. God zei: “Ik ben Jehova Rafa. Ik ben jullie Heelmeester. Ik ben de Heer die jullie heelt.” God is van nature een Heelmeester. Daar boven in de hemel… waar Gods wil volmaakt en volledig wordt uitgevoerd, is geen ziekte. Daar zijn geen zwakheden. Alles wat voortkomt uit God de Vader en het Lam… is gezondheid, heelheid, volledigheid. Gods natuur is gezondheid. En trouwens, God openbaarde Zichzelf al… als Heelmeester van Israël voordat Hij de Tien geboden gaf. Als een moeder die zich eerst bezighoudt met de gezondheid van haar kind… voordat ze zich druk maakt over de opvoeding van het kind. God openbaarde Zich eerst als Heelmeester. Zijn natuur is gezondheid. Wat verbindt mij met Zijn natuur? Dat is een belofte. Die belofte is de pijplijn. De belofte is de verbinder. Die belofte is waar Gods natuur doorheen vloeit… om mij te bereiken. Als je de belofte wegneemt, neem je de pijplijn weg. Als je die belofte wegneemt, neem je weg wat mij met Zijn natuur verbindt. Dan kan ik niets van Zijn natuur ontvangen. Die komt van de belofte. Daarom zijn het de grootste en kostbare beloften. Eerlijk gezegd zat ik jullie nu niet toe te spreken, als die beloften er niet waren. Ik herinner me een jongedame… Ik heb dit verhaal al vele malen verteld. Ze bezocht onze kerk. Ze was heel muzikaal begaafd. Ze speelde fantastisch piano. Dus ze sloot zich aan bij de muzikale bediening. Ze begon regelmatig piano te spelen bij het aanbiddingsteam. Ze speelde met name elke woensdagavond. Ik kwam pas later achter dit verhaal. Ze begon onze Bijbellessen te volgen. Ik gaf indertijd een aantal cursussen. Een van die cursussen ging over goddelijke genezing. Ze vindt het spannend. En dan zit ze de eerste dag in de klas. Dit had ze van haar leven nog nooit gehoord. Ze was een christelijk meisje, opgevoed door christelijke ouders. Maar in een denominatie… die nooit en te nimmer over genezing sprak… of genezing stond tussen aanhalingstekens. “God genas vroeger, maar dat is voorbij. Genezing verdween met de laatste apostel.” De waarheid is dat God een Heelmeester is. Wat Hij van nature is, is niet tijdgebonden. Dat gaat niet voorbij. God is altijd een Heelmeester. Jezus is gisteren, vandaag en altijd Dezelfde. Onze God is de Heer, en Hij verandert niet. Maar zij stond er wel even van te kijken. Zoiets had ze nog nooit gehoord. Ze vroeg zich af waar ze in terecht was gekomen. Maar ze verwierp het niet en ging naar huis. En ze las alle verzen die ik had genoemd in hun context. Ze zocht verwijzingen naar andere citaten op. En de keer daarop dat ze naar de les kwam, ging het net zo. Daarna ging ze naar huis en studeerde soms tot in de kleine uurtjes. Als ik naar een hoofdstuk verwees, las ze het hele hoofdstuk. En soms het hele boek, voor de context. Allemaal totaal nieuw voor haar. Dat deed ze week na week. Ze las en las en zocht alle verwijzingen op naar verzen over genezing. Ze begon te denken: waarom heb ik dit nooit gezien? Waarom hebben we dit niet geleerd? Het is overal. Het was heel belangrijk voor haar. Want ze vertelde dat ze een grote tumor in haar keel had die nog steeds groeide. Dus dag na dag, week na week… bestudeerde ze de Schrift. In Spreuken staat: “Laat Gods Woord niet wijken van je ogen, bewaar het in het binnenste van je hart. Ze zijn immers leven voor wie ze vinden, en genezing voor heel hun vlees.” Spreuken 4. Op een keer zat ze tot midden in de nacht die beloften te lezen, vertelde ze. “Ik kwam tot de conclusie na al dat lezen in het Woord, erover nadenken en studeren, dat dit voor mij was. Ik aanvaard deze beloften, God. Uw Woord is waar. Door Uw striemen word ik genezen. Dit is waar. Ik aanvaard dit.” 

  En ze bad een poosje tot God. Dat was op een dinsdagavond. De lessen waren op dinsdagavond. Daarna bleef ze nog tot een uur of drie studeren. En geknield voor haar bed dacht ze: dit is voor mij, dit staat in de Bijbel. Die woensdagavond was er een dienst. Ze ging vroeg op pad naar de kerk om nog even te oefenen met het aanbiddingsteam. En onder het rijden voelde ze gekriebel in haar keel. Ze begon te hoesten. Ze zette de auto aan de kant en begon erger te hoesten. Ze hoestte de tumor in haar hand. Ze keek ernaar, draaide het raampje omlaag, en gooide hem weg. Ze reed door naar de repetitie en vertelde aan iedereen wat er was gebeurd. Er werd later vastgesteld dat het echt de tumor was die ze had opgehoest. Ze was genezen. Wat was er nu gebeurd? Zodra zij de belofte omarmde… begon Gods natuur van gezondheid bij haar naar binnen te vloeien. De beloften zijn heel belangrijk. Je moet een liefdesaffaire hebben met Gods Boek. Waar het om gaat, is dat je de belofte vindt die je nodig hebt. Het geloof om de belofte te geloven, wordt voortgebracht door de belofte zelf. “Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God.” Rom. 10:17. En volgens Hebreeën 6:12 en 11:33 worden de beloften verkregen door het geloof. En nog eens: Het geloof om de belofte te geloven wordt voortgebracht door de belofte zelf. En in Hebreeën 6:12 staat: “Opdat u niet traag wordt, maar navolgers bent van hen die door geloof en geduld de beloften beërven.” 

  Hoe beërven ze de beloften? Door geloof en geduld. “Het geloof is uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God.” Het geloof is uit het horen van de belofte. De belofte zelf brengt het geloof voort. De belofte is de pijplijn waardoor Gods natuur tot ons komt. Door de grootste en kostbare beloften kregen wij deel aan de Goddelijke natuur. Luister hiernaar. Hebreeën 11:32-33: “Wat zal ik nog meer zeggen? Want de tijd ontbreekt mij om te vertellen over Gideon, Barak, Simson, Jefta  David en Samuel en de profeten. Zij hebben door het geloof koninkrijken overwonnen  gerechtigheid in praktijk gebracht, beloften verkregen muilen van leeuwen gesloten.” 

  De mannen die worden genoemd, en de profeten die worden genoemd hebben door het geloof koninkrijken overwonnen. Door het geloof hebben ze gerechtigheid in praktijk gebracht, beloften verkregen. Die beloften gebeuren niet zomaar. De belofte is zwanger van de mogelijkheden. Mogelijkheden waar je toegang toe krijgt door het geloof. Geloof is wat ons in verbinding brengt met de natuur van God. Het geloof in de belofte bewerkstelligt dat. Door het geloof verkregen ze beloften. En het geloof om in die belofte te geloven, komt van de belofte zelf. Er zijn twee woorden die je als ‘woord’ kunt vertalen in het Nieuwe Testament. Het ene is ‘logos’, het andere ‘rhema’. ‘Logos’ verwijst naar het geheel van Gods Woord. Als het over Gods Woord gaat, gebruikt het Grieks logos. Dat slaat op de hele Schrift. En er is een ander, veel zeldzamer woord, dat ook woord betekent. Dat is rhema. Rhema betekent: ‘Gods Woord spreken’. Logos is het complete geschreven Woord van God. De beroemde theoloog en predikant Harry Ironside… legde het verschil tussen rhema en logos zo uit: Logos is het gesproken woord van God. Dit is wat God heeft gezegd. Dat is logos. Rhema is het sprekende woord van God. Logos is wat God heeft gezegd. Rhema is wat God nu zegt. Het is een specifiek woord, voor een persoon, in een specifieke situatie. Als jij je in het Woord verdiept, zal het Woord in jou verdiepen. Als je erover doordenkt, mediteert, en als je tijd in de logos doorbrengt… komt de rhema uit de logos naar je toe. In Romeinen 10:17 staat: “Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God.” 

  Dat is het woord Rhema. Geloof komt uit het gehoor en het horen van wat God nu tegen jou zegt. Een specifiek woord, een belofte die voor een bepaalde situatie tot leven komt. Moet je horen: rhema komt uit de logos voort. Ik laat je zien wat ik bedoel. Ik ga wat voorlezen. Dit is afkomstig uit Spreuken 6, te beginnen bij vers 20. “Mijn zoon, neem het gebod van je vader in acht en veronachtzaam het onderricht van je moeder niet.” 

  Je vader en je moeder, die je Gods Woord hebben bijgebracht. “Bind ze voortdurend op je hart, hang ze om je hals. Als je op weg gaat, zal het Woord van de God van je ouders je leiden. Als je neerligt, zal het over je waken, als je ontwaakt, zal dat tot je spreken.” Kun je het volgen? Hou je aan het door God gegeven gebod. Luister naar Gods Woord dat je vader je heeft geleerd. Verlaat de wet niet die je moeder je heeft geleerd. Dat is ons werk, ouders. Wij moeten onze kinderen Gods Woord bijbrengen. “Bind ze voortdurend op je hart, hang ze om je hals.” Met andere woorden: breng tijd door in Gods Woord en hou het bij de hand. Maak het je eigen. En dan: “Als je op weg gaat, zal het Woord van de God van je ouders je leiden. Als je neerligt, over je waken, als je ontwaakt, zal dat tot je spreken.” Rhema is het sprekende Woord van God. Als je tijd met het Woord doorbrengt, gaat het tot je spreken. Dat is wanneer het geloof tot leven komt. Zo worden die beloften verworven, zo nemen we deel aan Gods natuur. Ik ben hier dankzij de beloften. Gods genezende natuur vloeide in mij en verrichtte een paar wonderen. Ik wil nog veel meer zeggen, maar de tijd ontbreekt. Je zult volgende keer weer moeten kijken. Want we hebben nog een heleboel te bespreken. Hopelijk kijk je dan weer. Tot dan.

• laat een reactie achter | 0 Commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.