Allereerst moeten we weten dat Hanna voor een enorm probleem stond. In de tekst staat simpelweg: “Hanna had geen kinderen” (1 Samuël 1:2). Maar in haar tijd en cultuur was dat een zwaar lot. Geen kinderen hebben betekende niet alleen persoonlijk leed. Het was een schande, voor de vrouw zelf, voor haar man en voor haar familie.

Dat haar man Elkana haar verdriet niet begreep, strooide nog meer zout in Hanna’s toch al pijnlijke wond. En zijn tweede vrouw Peninna bespotte haar ook nog eens vanwege haar onvruchtbaarheid.

Geen twijfel: Hanna droeg een zware last. Ze was ongelukkig. Ze was alleen. Ze rouwde, leed en voelde zich door niemand begrepen. Sommige mensen reageren op groot leed met klagen en schelden. Anderen trekken zich terug uit zelfbeklag en bitterheid. Er zijn ook mensen die wild om zich hen slaan. Maar Hanna koos voor een andere weg.

Ook hier staat in de tekst alleen maar: “Bitter van gemoed bad zij tot de Heer en zij huilde erg” (1 Samuël 1:10). Dat is de belangrijke les die we van Hanna kunnen leren: Wat we ook meemaken, zelfs als alles ons te veel wordt, de uitweg is bidden. Als je dit principe niet verinnerlijkt, ga je ergens anders hulp en verlichting zoeken. Misschien scrol je eindeloos door sociale media of zoek je troost in een fles wodka, een pakje pillen of in de armen van een vreemde.

Daarom staat er in de Bijbel: “Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God.” (Filippenzen 4:6). Als je ongelukkig bent, bid dan. Als je lijdt, als je wordt bespot, als je je zorgen maakt: bid!

God zegene je!

Uit: maandbrief Bayless Conley, mei 2026

• laat een reactie achter | 0 Commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.