De vrouw bij de bron: Eén gesprek dat alles veranderde

• lees de preek als tekst

  Hallo, van harte welkom. Hier in de VS is het Moederdag. Interessant feitje: De Amerikaanse Moederdag is begonnen in de kerk van m’n overgrootvader… in Grafton, West Virginia. Dat weet ik pas sinds ik christen ben. Ik wist niet dat er christenen in mijn familie en onder m’n voorouders waren. Maar we gaan het hebben over een vrouw die bij een put kwam… en een bijzondere ontmoeting met Jezus had. Je zult er geen minuut van willen missen. In Johannes 4 lezen we het verhaal… van een vrouw. Heel toepasselijk voor Moederdag. Maar dat verhaal gaat allengs van iets heel natuurlijks… naar iets bovennatuurlijks. Johannes 4:1 begint zo: “Toen nu de Heere merkte dat de Farizeeën gehoord hadden dat Jezus meer discipelen maakte en doopte dan Johannes hoewel Jezus Zelf niet doopte, maar Zijn discipelen verliet Hij Judea en vertrok Hij weer naar Galilea.” 

  Het begint met ’toen nu’, en altijd als er in de Bijbel ’toen nu’ staat… moet je goed weten wat toen en nu is. Het ’toen’ slaat terug op Johannes 3… waarin de Farizeeën schrikken van het grote aantal mensen dat naar Jezus kwam om gedoopt te worden. Ze riepen zelfs uit: Iedereen komt naar Hem toe. We weten dat ze vol jaloezie zaten, en op dat punt in Jezus’ bediening… hadden ze Hem veel kwaad gedaan als ze de kans hadden gekregen. En daarom gebruikt Jezus Z’n natuurlijke, gezonde verstand: Hij vertrekt. Hij zegt niet: De engelen beschermen Me wel tegen deze vervolging. Nee, Jezus vertrekt. En dat leert Hij Z’n discipelen in Mattheüs 10:23 ook: “Wanneer ze u in de ene stad vervolgen, vlucht dan naar de andere.” 

  Ga weg, want we zouden vervolging moeten voorkomen, tenzij… Zeg allemaal maar ’tenzij’. We zouden vervolging moeten trachten te voorkomen, tenzij A: We daardoor tegen ons geweten ingaan. B: We daardoor het evangelie ontrouw zijn. Of C: We daardoor op enigerlei wijze zondigen. Dus voorkom vervolging en vertrek, net als Jezus. Tenzij je tegen je geweten ingaat, zondigt of het evangelie ontrouw bent. Dan is vervolging soms onontkoombaar. In dat geval heeft God veel genade op voorraad voor Zijn kinderen. Hij zal ons sterken, ons wijsheid geven en ons helpen om toch ons werk te doen. Dus Jezus gaat naar Galilea, waar ze vrienden hadden. En terwijl ze op reis zijn naar Galilea… krijgt Jezus ineens een ingeving van de Heilige Geest. Dan lezen we in vers 4: “En Hij moest door Samaria gaan.” 

  Natuurlijk gezien hoefde hij eigenlijk niet door Samaria te gaan. Sterker: Elke goede Jood die van Judea naar Galilea reisde… zou Samaria juist mijden. Die zou de Jordaan oversteken en een paar dagen langer reizen… om ieder contact met de Samaritanen te vermijden. Ze zouden om Samaria heen reizen… en verder noordelijk Galilea binnengaan. Ze meden de Samaritanen zoveel mogelijk… omdat ze ze als een inferieure en religieus verdorven groep zagen. Toen de Assyriërs dat deel van Israël eeuwen eerder veroverden… en iedereen in gevangenschap afvoerden, vervingen ze alle verdrevenen… door leden van andere volkeren die ze overwonnen hadden… en lieten die in Israël wonen. En alle achtergebleven Israëlieten trouwden met de buitenlanders. En dat waren de Samaritanen: Mensen die getrouwd waren met andere volken en culturen. En de zuivere Joden keken op hen neer. Interessant genoeg geloofden de Samaritanen wel… in de God van Abraham. Ze geloofden ook in de wet van Mozes, en zelfs in de verwachte Messias. Maar ze verwierpen de geschriften van de profeten en de Psalmen totaal. Daarmee sneden ze zichzelf af van een vollediger kennis van God. Maar Jezus krijgt een ingeving dat Hij door Samaria moet reizen. We lezen verder in vers 5: “Hij kwam dan bij een stad in Samaria, Sichar genoemd… dicht bij het stuk grond dat Jakob zijn zoon Jozef gegeven had. En daar was de bron van Jakob.” “Jezus nu ging, vermoeid van de reis, bij de bron zitten. Het was ongeveer het zesde uur.” “Er kwam een vrouw uit Samaria om water te putten. Jezus zei tegen haar: Geef Mij te drinken. Want Zijn discipelen waren weggegaan naar de stad om voedsel te kopen.” 

  Als Jezus een ingeving van de Heilige Geest volgde… wist Hij, zodra Hij de Samaritaanse vrouw zag, wat de Vader van plan was. Maar Jezus wist het toch al vanaf het begin, als Zoon van God? Hij wist altijd al wat God wilde. Dat klopt niet helemaal. Ja, Jezus was de Zoon van God. Hij is 100% God en 100% Mens. En Hij koos ervoor om Zichzelf in de gedaante van een mens te beperken… Hij leefde als een mens, gezalfd door de Geest… en moest steunen op de Geest en zoeken naar de leiding van de Heilige Geest. Ja, Hij is 100 procent God, en God is toch Almachtig? Jezus opereert hier niet in die Almacht. Hij was vermoeid van Zijn reis en ging bij de bron zitten. Almacht raakt niet vermoeid. Dus Hij opereert hier duidelijk niet in Almacht… en ook niet in alwetendheid. Hij wordt geleid door de Geest en heeft het gevoel… dat Hij door Samaria moet reizen. En ineens wordt het duidelijk. Luister eens naar Filippenzen 2:6-7. Over Christus: “Die, terwijl Hij in de gestalte van God was… het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn… maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen… en aan de mensen gelijk te worden.” 

  In andere vertalingen staat dat Hij afstand deed van Z’n privileges. “Hij heeft Zichzelf ontledigd.” Hebreeën 4:15 luidt: “Want wij hebben geen Hogepriester Die geen medelijden kan hebben met onze zwakheden… maar Een Die in alles op dezelfde wijze als wij is verzocht, maar zonder zonde.” 

  Hij voelt met ons mee omdat Hij Zich helemaal met ons vereenzelvigt. Er staat dat Jezus op elk gebied werd verzocht, net als wij. Het is geen zonde om verleid te worden, maar om eraan toe te geven. Dat heeft Hij nooit gedaan. Je kunt dus nooit zeggen: God, U begrijpt me gewoon niet. Wat weet U ervan? Nee, Hij weet het, uit eigen ervaring. Dus Hij komt bij de bron… en ontmoet degene met wie Hij een goddelijke afspraak heeft. En ineens begrijpt Hij het. De Bijbel spreekt van een zachte stille stem als God tegen je spreekt. Er staat dat de Heilige Geest bij hen die uit God geboren zijn… getuigt met onze geest. Soms heb je een innerlijke getuigenis of indruk. Soms is het net… een vleugje parfum in de wind, heel even maar. En hoe meer je bidt en op God vertrouwt… hoe ontvankelijker je ervoor wordt. Niet dat God ons niet de weg wijst, maar we maken altijd zo’n kabaal hier. De radio staat altijd aan, je kijkt op je telefoon… Het is nooit stil, en we zijn bijna vervreemd van onze geest. Dat deel van je waar God mee praat. Ik weet nog dat Rebecca en Spencer, onze tweeling, klein waren. Een jaar of vier, vijf. Ik had beloofd om ze mee te nemen naar een bepaalde winkel. In het winkelcentrum loop ik met Rebecca aan één hand, en Spencer aan de andere. En ineens kreeg ik een ingeving. Het stelde niet veel voor, alleen… Ik zei: Wacht even, kinderen. We wisselden en draaiden om, en ja, we gaan de verkeerde kant op. Loop nu maar mee. Ik voelde gewoon dat ik de andere kant op moest. Heel vreemd, en ik dacht: God, bent U dat? Maar ik liep, en zij gingen: Papa, de winkel is die kant op. Na een minuut hoor ik ineens: Bayless. Ik keek om naar een café met tafeltjes voor de deur… en daar zit pastor Ed Smith alleen aan een tafeltje. Ga zitten. Dat doen we, ik stel de kinderen aan hem voor… en hij zegt: Ik zat net te bidden. En het voelt of de Heilige Geest me heeft ingegeven dat onze kerk, Zoe… ergens in Afrika bediening en zendingswerk moet gaan doen. Maar ik heb niet één contact op het Afrikaanse continent. Kun jij me misschien helpen? Nou, heel toevallig heb ik net vandaag een Nigeriaanse pastor te logeren. Hij heeft een enorme gemeente in Onitsha, in Nigeria. Hij heeft nog 200 gemeentes in z’n netwerk… en ik zal een ontmoeting tussen jou en Paul, die pastor, regelen. Ze ontmoetten elkaar… en dat leidde tot een vruchtbare bediening voor pastor Ed en z’n gemeente. Ineens had ik gewoon die behoefte. Het klinkt gek, maar ik moest ineens een bepaalde kant op. En toen ik er aankwam, snapte ik ook wat God van plan was. Dus Jezus wil zomaar door Samaria. Hij komt daar aan… en beseft ineens dat er een goddelijke afspraak wacht. En Jezus breekt nog verder met de traditie… en gooit nog meer culturele barrières en sociale normen omver. Hij sprak alleen met een vrouw, en dan ook nog een Samaritaanse. Dat had geen fatsoenlijke Joodse man gedaan. Maar Jezus deed het wel. Vers 9, in hoofdstuk 4: “De Samaritaanse vrouw dan zei tegen Hem: Hoe vraagt U, Die een Jood bent, van mij te drinken, die een Samaritaanse ben? Want Joden hebben geen omgang met Samaritanen.” “Jezus antwoordde en zei tegen haar: Als u de gave van God kende… en wist Wie Hij is Die tegen u zegt: Geef Mij te drinken… u zou het Hém hebben gevraagd, en Hij zou u levend water gegeven hebben.” “De vrouw zei tegen Hem: Heere, U hebt geen emmer en de put is diep. Waar hebt U dan het levende water vandaan? Bent U meer dan onze vader Jakob, die ons de put gegeven heeft… en zelf daaruit gedronken heeft, evenals zijn kinderen en zijn kudden?” “Jezus antwoordde haar: Ieder die van dit water drinkt, zal weer dorst krijgen. Maar wie drinkt van het water dat Ik hem zal geven… zal eeuwig geen dorst meer krijgen. Maar het water dat Ik hem zal geven… zal in hem een bron worden van water dat opwelt tot in het eeuwige leven.” “De vrouw zei tegen Hem: Heere, geef mij dat water… opdat ik geen dorst meer zal hebben en niet hier hoef te komen om te putten.” 

  Wat een constructie is dit. Ze weet nog niet waar Hij op uit is, maar Hij heeft wel haar aandacht. Jezus maakt goed gebruik van de situatie en het decor… om over zaligheid te praten. Want dat is het enige wat haar diepe dorst zal lessen. Hij zegt: Als je dit water drinkt, krijg je weer dorst. Het zal die diepe, innerlijke behoefte van je nooit stillen. Maar als je het water van de zaligheid drinkt, zul je nooit meer dorsten. En dat levende water, dat Jezus als metafoor voor zaligheid gebruikt… noemt Hij de gave van God. Je kunt het dus niet verdienen, maar moet het door het geloof ontvangen. Je betaalt er niet voor, het is een gave. Jesaja 55:1 luidt: “O, alle dorstigen, kom tot de wateren, en u die geen geld hebt, kom. Koop en eet, ja, kom, koop zonder geld, zonder prijs, wijn en melk. Waarom weegt u geld af voor wat geen brood is… en uw arbeid voor wat niet verzadigen kan?” 

  Dus je geeft je innerlijke middelen uit aan iets wat je nooit bevredigt… en wat die diepe, innerlijke behoefte niet kan vervullen. Zoveel mensen jagen constant dingen na… die die diepe innerlijke behoefte zouden moeten stillen. Maar dat werkt nooit. Alleen Christus kan die geestelijke dorst lessen. Niets anders kan dat. Drugs en drank ook niet. Veel mensen snappen niet dat je zo aan de drugs of de drank kunt raken. Vaak willen ze zichzelf drogeren omdat er een puzzelstukje ontbreekt. Er gaapt een innerlijke leegte die ze niet kunnen vullen. Die vrouw probeert al een tijd… haar dorst naar een relatie met God met iets te lessen. En Jezus gaat het haar zo openbaren. We lezen verder in vers 16: “Jezus zei tegen haar: Ga heen, roep uw man en kom hier. De vrouw antwoordde en zei: Ik heb geen man.” “Jezus zei tegen haar: U hebt terecht gezegd: Ik heb geen man… want vijf mannen hebt u gehad, en die u nu hebt, is uw man niet. Dat hebt u naar waarheid gezegd.” 

  Zij wilde die innerlijk leegte vullen… door van de ene man naar de andere te gaan. Ze hoopte vast elke keer dat hij de ware was. Met deze komt vast alles in orde. Hij is even gelest, maar dan komt die innerlijke leegte weer terug. Ten slotte laat ze alle schijn varen en trouwt ze niet eens meer. Het blijft toch niet duren. Ze was dus een getekende vrouw. Ze werd genegeerd en buitengesloten. En daarom zat ze daar. Er staat ook dat ’t het middaguur was. De hete periode van de dag. Ten eerste was ze alleen. Het was gevaarlijk om alleen te gaan putten. Ze gingen altijd in een groep, ’s ochtends als het koel was. Ze zit alleen in de hitte omdat niemand iets met haar te maken wilde hebben. Want ze kenden haar. Ze werd genegeerd en verstoten door alle anderen. Dan lezen we verder vanaf hier, vers 19: “De vrouw zei tegen Hem: Heere, ik zie dat U een profeet bent. Onze vaderen hebben op deze berg aanbeden… en bij u zegt men dat in Jeruzalem de plaats is waar men moet aanbidden.” “Jezus zei tegen haar: Vrouw, geloof Mij, de tijd komt… dat u niet op deze berg, en ook niet in Jeruzalem de Vader zult aanbidden.” “U aanbidt wat u niet weet. Wij aanbidden wat wij weten, want de zaligheid is uit de Joden.” 

  Hij stuurt het gesprek dus terug naar de zaligheid, het eeuwige leven. “Maar de tijd komt en is er nu… dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in geest en waarheid… want de Vader zoekt wie Hem zo aanbidden.” “God is Geest en wie Hem aanbidden… moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.” “De vrouw zei tegen Hem: Ik weet dat de Messias komt… Die Christus genoemd wordt. En dan zal Hij ons alles verkondigen. Jezus zei tegen haar: Ik ben het, Die met u spreekt.” Jezus probeert haar te helpen en uiteindelijk te redden. En dus gaat Hij naar de kern van haar probleem. Hij gaat direct naar datgene waarmee zij een relatie met God probeert te vervangen. En zoals zovelen, als ze te veel geraakt worden… draait ze eromheen en verandert ze van onderwerp. Als je het over hun ziel hebt, beginnen mensen vaak over religieuze dilemma’s. Of ze leiden je af door van onderwerp te veranderen: Maar waar komen de dinosauriërs dan vandaan? Of: Als God zo almachtig is… kan hij dan zo’n zware steen maken dat Hij hem niet kan optillen? God houdt Zich met onmogelijkheden, maar niet met absurditeiten bezig. Eindelijk… Jezus praat met haar, en zij begint over zo’n religieus dilemma: Hoe zit het daar nou mee? Maar eindelijk laat ze haar hart spreken en zegt ze: Ik weet dat de Messias komt, en Hij zal ons alles verkondigen. Wie had er nou gedacht… dat die geknakte vrouw op zoek is naar antwoorden. Wat een uitspraak doet ze daar. De predikers vertellen dat de Messias straks alles in orde zal maken. En voor het eerst… openbaart Jezus Zich duidelijk en direct als de Messias. Zo had Hij zelfs nog nooit tegen Z’n discipelen gesproken. De eerste die Jezus duidelijk vertelde dat Hij de Messias, de Verlosser is… was een vrouw. Een Samaritaanse. Een verstoten… en geknakte vrouw. O, het mysterie en de genade van God. In vers 27 lezen we: “Op dat moment kwamen Zijn discipelen… en zij verwonderden zich dat Hij met een vrouw sprak. Toch zei niemand: Wat zoekt U? of: Wat spreekt U met haar?” “De vrouw nu liet haar waterkruik staan en ging weg naar de stad… en zei tegen de mensen: Kom, zie Iemand Die mij alles gezegd heeft wat ik gedaan heb. Zou Hij niet de Christus zijn? Zij dan gingen de stad uit en kwamen naar Hem toe.” 

  Ik neem aan dat de vrouwen niets van haar wilden weten, en ze met de mannen sprak. “Zie Iemand Die mij alles gezegd heeft wat ik gedaan heb.” Daaruit blijkt wel dat haar gesprek met Jezus veel meer om het lijf had… dan wat Johannes hier optekent. Ze liet haar waterkruik staan… waarmee ze haar dorst keer op keer tijdelijk gelest had. In lijn met de metafoor die Jezus gebruikt had… liet ze het substituut achter toen ze het ware gevonden had. Kom bij Jezus… en laat de waterkruik van overspel en promiscuïteit achter. Als je het levende water geproefd hebt, laat je ieder substituut achter. Dan laat je het occulte achter je, net als populariteit, macht… en het zoeken van je identiteit in geld en spullen. Het zijn lapmiddelen, waarna je dorst altijd weer terugkomt. Maar Jezus geeft je het levende water, waarna je nooit meer zult dorsten. Kom bij Hem. En ik sta er versteld van… dat die geknakte vrouw… Jezus ontmoet, en vervolgens haar stad evangeliseert. Verderop lees je dat de hele stad uitloopt. Jezus blijft bij ze, en ze gaan en bloc geloven… dat Hij de Redder van de wereld is. Het verhaal van één vrouw. Verbluffend, toch. Ik kan me goed in haar inleven, als iemand die geknakt was… en gered werd. Ik snap dat. Ik was gisteren op een herdenking voor een jeugdvriend van me… en sprak mensen die ik sinds m’n schooltijd niet meer gezien had. Ik vertelde onder andere dat ik ze aan de illegale drugs geholpen had. En dat ik eens bij een concert was. Hij wist er niets van… maar we hadden een cake vol met wiet gebakken, en hij at zo’n beetje de helft op. Ik was het halve concert bezig om hem tot bedaren te brengen. En dat het van kwaad tot erger ging, maar dat Jezus me uit het slop haalde. Toen ging ik terug om Christus met hem te delen, net als die drugs. Jezus herstelt gebroken mensen. Jezus heelt gebroken harten. Ieder mens heeft een innerlijke dorst en probeert die te vullen met alles in de wereld. We gaan van man naar man, van vrouw naar vrouw… en naar drugs en extreme sporten, filosofie en noem alles maar op. Het zijn hooguit lapmiddelen, pleisters. Alleen Jezus geeft je het levende water. Redding komt alleen van Hem. Hij is voor onze zonde gestorven en werd op de derde dag uit de dood opgewekt. En als je op Hem vertrouwt, kun je dat geschenk van redding ontvangen. Het gaat niet om rituelen… of een eindeloze lijst van dingen die niet meer mogen. Het gaat om een relatie met God. Het is geen toeval dat we hier samen zijn. Bij sommigen zei hun moeder: Als moederdagcadeau wil ik alleen dat je met me meegaat naar de kerk. En jullie zijn hier dankzij haar. Goed gedaan, moeders. Maar achter de schermen is er een God in de hemel die jouw naam kent. Hij kent je verhaal, en Hij heeft je lief. Meer dan je ooit zult bevatten. Hij heeft je lief en wil dat je Hem kent. En je kunt Hem ook kennen. “Want ieder die de Naam van de Heere zal aanroepen, zal gered worden.” Ik zat bij allerlei sektes voordat ik tot Christus kwam. Zeelden dat het goddelijke licht in me alleen maar gewekt moest worden. Maar ik kon het eeuwige leven niet bereiken met mediteren… en ook niet met astrale projectie of met zelfrealisatie. Ik kon het niet bereiken met hallucinerende drugs… en niet verdienen met goede werken. Het is een gave van God die je om niet ontvangt. Redding wordt je gratis aangeboden. En als je gelooft dat God Jezus uit de dood heeft opgewekt… en met de mond Hem als Heer belijdt, kom je in een relatie met Hem… die we zaligheid noemen. Dat zoekt je hart al je hele leven. Zeg nu maar gewoon: Jezus… kom in m’n leven. Ik stel m’n vertrouwen in U. Amen.

• laat een reactie achter | 0 Commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.