De mooiste uitnodiging van je leven – Harrison Conley

• lees de preek als tekst

  Dag, vriend. Ik hou van de periode waarin we Jezus’ opstanding herdenken. Jullie gaan zo een preek horen van onze zoon Harrison, hoofdpredikant hier over de grote uitnodiging van Pasen. Hier wil je geen seconde van missen. Dus pak een stoel en als je een bijbel hebt, pak die er dan bij. Hier komt de Paaspreek van predikant Harrison. Ik zeg het nog eens: Fijne Opstandingszondag. Fijne Opstandingszondag. Er is niemand zoals onze Jezus. Hij is God en Mens en Hij leeft tot in eeuwigheid. En wij geloven dat één ontmoeting met Hem alles in jouw wereld kan veranderen. Er kijken wereldwijd mensen mee, onze online familie. Welkom en fijn dat jullie kijken. Wat een voorrecht om vandaag in Gods Huis te mogen zijn. Dankzij Pasen en de Opstanding hebben wij de onwankelbare hoop dat als wij ons sterfelijke lichaam overgeven aan de dood we onsterfelijkheid zullen aandoen, een verheerlijkt lichaam zullen krijgen en het eeuwige leven van Christus zullen ontvangen. Dat is de hoop van het evangelie en de hoop en de boodschap van Pasen. Dus denk alsjeblieft nooit dat dit gewoon weer een van die feestdagen is. Zo’n dag waarop je naar de kerk moet en waarop je een jasje draagt. Dit is trouwens wel de enige dag in het jaar waarop ik dit jasje draag. Ik draag het al zeven jaar met Pasen en toen ik het vandaag aantrok, dacht ik: ‘Of ik ben gespierder geworden of dikker.’ Alsof ik de jas aanhad van m’n zoon van veertien. Maar Pasen is niet alleen een dag waarop we ons op ons paasbest kleden en familiefoto’s maken. Jezus is niet gestorven en weer opgestaan zodat wij paaseieren kunnen zoeken met de kinderen en te veel ham met honing kunnen eten. Nee, nee, nee. Hij nodigt ons uit tot veel meer dan dat. Hij nodigt ons uit tot iets dat ons leven totaal zal veranderen. Vandaag gaat het over de uitnodiging van Pasen. Even wat context over waar we zo beginnen met lezen: Jezus is al gekruisigd en begraven. Hij is opgewekt uit de dood. In ons gedeelte is Jezus al twee keer opnieuw verschenen aan de discipelen. De opgestane Jezus gaat zo voor de derde keer aan Zijn discipelen verschijnen. En deze keer verschijnt Hij aan de oever van het meer van Galilea. En daar geeft Hij Zijn discipelen een uitnodiging. Ik lees met jullie uit Johannes 21 vanaf vers 1. Daar staat: “Hierna openbaarde Jezus Zich opnieuw aan de discipelen aan de zee van Tiberias.” 

  Ook wel het meer van Galilea. “En Hij openbaarde Zich als volgt: Er waren bijeen Simon Petrus en Thomas, ook Didymus genoemd en Nathanaël, die uit Kana in Galilea afkomstig was en de zonen van Zebedeüs, en twee anderen van Zijn discipelen.” “Simon Petrus zei tegen hen: Ik ga vissen. Zij zeiden tegen hem: Wij gaan met u mee. Zij gingen naar buiten, en gingen meteen aan boord van het schip. En in die nacht vingen zij niets.” “En toen het al ochtend geworden was, stond Jezus aan de oever maar de discipelen wisten niet dat het Jezus was. Jezus dan zei tegen hen: Kinderen, hebt u niet iets voor bij het eten? Zij antwoordden Hem: Nee.” “En Hij zei tegen hen: Werp het net uit aan de rechterkant van het schip en u zult vinden. Dus wierpen zij het uit en zij konden het niet meer trekken vanwege de grote hoeveelheid vissen.” “De discipel dan die Jezus liefhad zei tegen Petrus: Het is de Heere. Toen Simon Petrus dan hoorde dat het de Heere was, sloeg hij het bovenkleed om want hij was ongekleed, en wierp zich in de zee.” Geweldig, die impulsieve Petrus. Hij springt gewoon in zee. Vers 8: “En de andere discipelen kwamen met het scheepje want zij waren niet ver, slechts ongeveer tweehonderd el, van het land verwijderd en sleepten het net met de vissen.” 

  “Toen zij nu aan land gegaan waren, zagen zij een kolenvuur met vis daarop liggen, en brood. Jezus zei tegen hen: Breng wat van de vissen die u nu gevangen hebt. Simon Petrus ging ernaartoe en trok het net op het land vol grote vissen, honderddrieënvijftig en hoewel het er zoveel waren, scheurde het net niet.” En dan vers 12: “Jezus zei tegen hen: Kom, gebruik de maaltijd.” 

  Kom, gebruik de maaltijd. “En niemand van de discipelen durfde Hem te vragen: Wie bent U? Want zij wisten dat het de Heere was. Jezus dan kwam en nam het brood en gaf het hun, en de vis eveneens.” Ik wil graag even jullie aandacht vestigen op vers 12. Ik herhaalde het al, maar dat doe ik nog eens. We zien de opgestane Jezus Zijn discipelen uitnodigen. Hij zegt: “Kom, gebruik de maaltijd.” Kom, en eet de maaltijd. Dit lijkt op het eerste gezicht misschien niet direct een heel krachtig Paasvers. Er wordt geen steen weggerold, er is geen engel, geen donder en bliksem geen soldaten, geen trompetten, geen fanfare. Alleen een ontbijt. Misschien zegt iemand achterin nu: Waarom praten we over een ontbijt? Dat doen we omdat samen eten in de Joodse cultuur, toen en nu nog niet alleen betekent dat je eten deelt. Een maaltijd heeft een heel diepe, relationele betekenis. Een maaltijd delen in de Joodse cultuur is het ultieme teken van gemeenschap en acceptatie. In onze tekst duidt het niet alleen op een vriendschap en relatie het is hier een teken van herstel, van verzoening en van genade. Als Jezus Z’n discipelen vraagt te komen eten, wil Hij ze niet alleen voeden. Hij verwelkomt ze opnieuw. Hoezo opnieuw verwelkomen? We gaan even terug naar Johannes 18 en 19. Op de avond waarop Jezus werd verraden, gearresteerd en berecht waarop Hij werd geslagen, voor gek werd gezet en uiteindelijk gekruisigd hadden deze mannen, Z’n betrouwbare discipelen de mannen met wie Hij had geleefd, die Hij drie jaar lang had onderwezen Z’n beste vrienden Hem in de steek gelaten, aan Hem getwijfeld Hem verraden en verloochend. De Bijbel omschrijft ze als verstrooide schapen zonder herder. En een paar hoofdstukken later, in Johannes 21 zien we Jezus ze opnieuw uitnodigen aan tafel, als het ware. Hij maakt ontbijt voor ze klaar op het strand. Dit is de kern van Pasen. Jezus die gebroken mensen uitnodigt om bij Hem te komen zitten. Die gebroken mensen uitnodigt om Hem te leren kennen. Die gebroken mensen uitnodigt om Zijn genade te ervaren en ontvangen. En laten we eerlijk zijn, eten maakt alles beter, toch? Laten we het scenario even een klein beetje veranderen. Stel je voor dat Jezus daar op die oever stond en Z’n discipelen riep. Ze hadden de hele nacht gevist, maar helemaal niets gevangen. Stel je voor dat Jezus toen zei: Jongens, kom eens. We moeten praten. Dat had de situatie iets gespannener gemaakt. Maar wat staat er in de tekst? Hij noemt ze ‘kinderen’. Een liefdevolle begroeting. Hij zegt: “Kinderen, hebt u niet iets voor bij het eten?” Ze zeggen nee. Hij laat ze het net rechts uitwerpen met veel succes. En dan nodigt Hij ze uit. Hij zegt: “Kom en eet.” Jezus ontmoet de discipelen zoals ze zijn. Ze zijn doodop, ze hebben gefaald en ze hebben honger. En dan geeft Hij ze wat ze nodig hebben. Niet alleen brood en vis, niet alleen maagvulling Hij geeft ze vergeving en een doel. Ik vind dit moment zo mooi omdat het zo persoonlijk is. Jezus verschijnt niet met onweer of met een engelenleger en een megafoon. Dat had Hij ook kunnen doen. Maar Hij verscheen met een eenvoudige maaltijd. Beeld het je even in. Dit is Jezus, de opgestane Koning. De Overwinnaar van het universum en wat doet Hij? Hij maakt een maaltijd klaar boven een klein vuurtje. Wat maar weer eens aangeeft dat Hij niet alleen machtig, maar ook benaderbaar is. Jezus heeft de dood overwonnen, en toch geeft Hij om de kleine details van ons leven. Hij wil met ons zitten, ons leren kennen en ons uiteindelijk weer heel maken. Vandaag vieren we de Opstanding. Luister goed. Pasen is niet alleen iets waar wij in geloven, Pasen is een ervaring. De Opstanding is niet alleen iets van toen, het is een uitnodiging voor vandaag. En waar je ook bent geweest, wat je ook hebt gedaan en waar je nu ook bent: Jezus roept je. Hij nodigt je uit en Hij zegt: Kom. Kom bij Mij aan tafel zitten. Kom en eet met Mij. En Hij wil ons meer geven dan een maaltijd. Hij nodigt ons uit tot een gloednieuw leven. Een leven van gemeenschap, een leven van herstel en betekenis. Dit is de uitnodiging van Pasen. Ik heb maar even, maar ik wil dit met jullie delen en ik begin hier. Pasen is een uitnodiging voor een leven van verbondenheid met Jezus. De opstanding bewijst niet alleen dat Jezus de dood heeft overwonnen. Pasen is ook een persoonlijke uitnodiging om elke dag met Hem te wandelen. Dat betekent verbondenheid. Verbinding. Samen zijn met iemand. Jezelf aan iemand verbinden. In dit geval met de Heiland. En wat zien we? Wat is de setting van deze uitnodiging tot verbondenheid? Dat is geen troonzaal, geen balzaal, geen heilige tempel en het is ook geen emotionele ontmoeting op een bergtop. Wat is de setting? Een ontbijttafel. Een eenvoudige maaltijd van brood en vis, klaargemaakt boven een klein vuurtje. Het is geen feestmaal, geen grote ceremonie. Gewoon Jezus, wat hongerige discipelen en eten. En dat is precies mijn punt. Jezus wil ons ontmoeten zoals wij zijn. Gewoon zoals we zijn. En dat is goed nieuws. Ik ben blij dat ik m’n leven niet perfect op orde hoef te hebben voordat Hij me wil ontmoeten. Dat ik de Bijbel niet uit m’n hoofd hoef te leren voor Hij me wil ontmoeten. Dat ik niet eerst welbespraakt en poëtisch hoef te bidden voor Hij me wil ontmoeten. Hij komt naar mij toe en ontmoet me zoals ik ben en zegt: Harrison, kom, zit en eet de maaltijd. Zoals ik al zei is een maaltijd delen in de Joodse cultuur meer dan eten en meer dan brood breken. Het is een uiting van diepe verbondenheid en gemeenschap. Als je brood met iemand breekt, accepteer je diegene in je leven en in je familie. Daarom zien we Jezus tijdens Zijn tijd op aarde voortdurend met mensen eten. Hij is de Verlosser van de wereld en eet met mensen met wie wij niet zouden eten. Hij eet met tollenaars en zondaars en mensen met een slechte reputatie. En hij eet niet alleen met hen om hun buik te vullen maar meer om hun ziel te vullen en om ze te laten zien wie Hij is en waarom Hij is gekomen. Ik moet denken aan de Emmaüsgangers in Lukas 24. Jezus is net opgestaan, ontmoet hen op de weg en loopt met ze mee. Ze praten, maar waar ontdekken ze wie Hij is? Niet terwijl ze onderweg zijn, maar terwijl ze aan tafel zitten te eten. Dan ontdekken ze dat het Jezus was. Ik moet denken aan het verhaal in Lukas 19, over Zacheüs de tollenaar. Als je bent opgegroeid in de kerk, ken je dit liedje vast nog wel: Zacheüs was klein van stuk, hij was maar een ukkepuk, hij klom in een plataan, want de Heere kwam eraan, en de Heere kwam langs en zei: Zacheüs, kom naar beneden, want ik ga naar je huis vandaag, want ik ga naar je huis… Ik dacht dat jullie zouden meezingen. Zacheüs de tollenaar. De zwendelaar. Jezus gaat bij hem eten. En waar krijgt Zacheüs de openbaring hoe vriendelijk en genadig Jezus is? Aan tafel. En hier in Johannes 21 doet Jezus hetzelfde. Hij nodigt Z’n vermoeide en verwarde discipelen uit voor een simpele maaltijd. Waarom? Omdat het evangelie draait om een relatie en gemeenschap met Jezus. Maar wij vinden het soms moeilijk om Jezus op deze manier te zien. Velen van ons ervaren Hem als onbenaderbaar. Velen zien Hem als afzijdig en afstandelijk. Iemand die ons het eerst laat uitzoeken voordat we gemeenschap met Hem mogen hebben. Maar dat is absoluut niet zo. M’n vrouw en ik zijn heel goed bevriend met predikant Ryan en Grace. Ze werken hier in ons team. We hebben wekelijks een zogenaamd familiediner. We doen dit al jaren en we zijn heel close met elkaar dus als we bij elkaar aankomen, kloppen we niet op de deur. We lopen gewoon naar binnen en doen of we thuis zijn. Zoals het hoort, vind ik. Ik zat daaraan te denken en ik dacht: Het zou heel gek zijn als de Johnsons naar ons huis kwamen en Ryan bij de deur zou blijven staan en weigerde binnen te komen. En dat als ik hem binnen vroeg, hij zou zeggen: Heel graag maar ik wil eerst m’n leven op orde maken. Ik wil eerst m’n schulden afbetalen en alle problemen in m’n leven oplossen en dan wil ik wel binnenkomen. Als mijn vriend dat bij de deur tegen me zou zeggen zou ik hem uitlachen en zeggen: Wat een onzin. Ga zitten, we gaan zo eten. Zo doet Jezus dat ook. Hij wacht niet tot jij je leven op orde hebt. Je hoeft niet alles op de rit te hebben voor je bij Hem mag aanschuiven. Hij weet al van je moeiten en problemen, Hij weet van de puinhoop in je leven. Hij weet van je vragen en verwarring en toch zegt Hij: Kom binnen en ga zitten, we gaan zo eten. En het mooiste is, als je met Jezus eet, ga je altijd weg als een ander mens. De mensen die in de Bijbel met Jezus eten, lopen weg als een ander mens. Jezus verandert mensen. Dat zien we hier ook. De discipelen waren teleurgesteld, onzeker en moe maar toen ze weggingen, waren ze weer hersteld en gefocust en weer klaar om hun roeping te vervullen. Dat levert verbondenheid met Jezus op. Je brengt niet alleen tijd met Hem door, Zijn aanwezigheid verandert je ook. Ik ga jullie even een eerlijke vraag stellen. Waar in jouw leven nodigt Jezus jou uit om bij Hem te komen zitten vandaag? Misschien wil jij wel alles zelf doen en loop je al heel lang op je laatste benen. Misschien nodigt de Heiland je nu uit en zegt Hij: Kom bij Mij zitten en rust. “Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.” Hij zegt: Leer van Mij, Ik zal voor je zorgen. Hij zegt: Je kunt het zelf blijven proberen, maar buiten Mijn wil is er niets. Misschien heb jij het gevoel dat je wordt tegengehouden vanwege een schuldgevoel over fouten uit het verleden. De Heiland roept je en zegt: Kom tot Mij. Kom bij Mij zitten en Ik zal je herstellen. Misschien wacht jij op zo’n emotioneel en spectaculair bergtopmoment. Maar de Heiland zegt nu tegen je: Of je Mij nu ziet en voelt of niet, Ik ben bij je. Ik ben bij je, tijdens alle alledaagse momenten van je leven. Wat je situatie ook is, laat me je dit meegeven: Negeer Zijn uitnodiging niet. Als de opgestane Verlosser je vraagt met Hem te eten wil Hij je meer dan een maaltijd geven. Hij nodigt je uit om gemeenschap met Hem te ervaren. Hij nodigt ons ook uit tot herstel en een nieuwe bestemming in Hem. Ik herhaal het nog maar eens: De opstanding is een prachtmoment in het verleden en een persoonlijke uitnodiging. Een uitnodiging voor jou en voor mij om weer te worden hersteld in Christus. We gaan even terug naar de tekst, naar Petrus. Hij hoort dat het Jezus is, springt de boot uit en zwemt naar de oever. Hij zit op het strand bij dat vuur en zal het vast koud hebben. Hij is drijfnat en warmt zich aan het vuur, maar dan ineens… Dan ruikt hij ineens iets. Hij ruikt de geur van houtskool. En dat brengt hem terug. Want dat rook hij ook op de binnenplaats toen de hogepriester Jezus berechtte. Op die avond stond hij z’n handen te warmen boven een vuur en ontkende hij drie keer heel snel achter elkaar dat hij de Verlosser kende. Wat een ongewenste herinneringen moet dat hebben opgeroepen. Dat kun je soms hebben met een geur. Als jij ooit ergens iets hebt geroken wat nare herinneringen opriep dan weet je hoe Petrus zich hier voelt. Maar nu zit hij tegenover de Heiland. Voor Petrus is de cirkel nu weer rond. Als ik hem was, zou ik een beetje bang zijn voor wat er zou gaan gebeuren. Ik zou niet weten hoe dit ging aflopen. Ik zou denken: Zou de Verlosser mij nu ook in de steek laten en verloochenen? Gaat Hij me voor schut zetten bij de rest? Gaat Hij me de les lezen? Verplaats jezelf eens in Petrus. Dit is een spannend moment. Wat er nu gaat gebeuren, zal Petrus maken of breken. Jezus toont hier het perfecte voorbeeld van waarheid gecombineerd met genade. Want Jezus laat de fout van Petrus niet onbenoemd maar Hij maakt Petrus ook niet te schande. Wat doet Hij? Hij maakt een tafel klaar voor herstel. Niet met een preek, maar met ontbijt. Jezus ontvlamt niet in een boze tirade tegen Petrus en zegt niet: Even over die drie verloocheningen. Nee, Hij maakt ontbijt voor hem. Hij bedient hem en nodigt hem aan de tafel van vriendschap en verzoening om samen de maaltijd te gebruiken. Gezien de tijd lezen we die verzen niet samen, maar doe dat zelf gerust later. Lees de verzen 15-19 maar eens van ditzelfde hoofdstuk. Nadat Jezus en de discipelen samen hebben gegeten keert Jezus zich liefdevol tot Petrus en zegt Hij: Hou je van Me? En dat vroeg Jezus niet één keer, maar drie keer één keer voor elke verloochening van Petrus. Hij maakte daar een moment van genade van. Jezus wil niet Petrus’ wonden openrijten en hem dat moment opnieuw laten beleven. Hij zet juist de deur open voor genezing. Jezus negeert de fout niet, maar laat Petrus er ook niet in achter. Wat doet Hij? Hij herschrijft het verhaal. Want dat doet genade in ons leven. En elke keer dat Jezus aan Petrus vraagt of hij van Hem houdt zegt Petrus: Ja, Heere, ik hou van U. En dan zegt Jezus: Goed, weid Mijn schapen. Ik kan hier niet zo diep op ingaan, maar dit is een groot moment. Want Jezus vergeeft Petrus niet alleen, Hij herstelt hem in ere. Hij zegt: Je fout zet je niet buitenspel. Je fout heeft je juist voorbereid op wat er nu komt. En als we zijn verhaal volgen, zien we deze zelfde Petrus die Jezus drie keer verloochende, later vol overtuiging preken over de opstanding. Hij preekte met zoveel overtuiging over het evangelie en Jezus’ opstanding dat hij later z’n leven zou geven als martelaar. Genade kan zoveel doen in het leven van een mens. Dat doet de kracht van de opstanding. Het neemt de as van onze slechtste momenten en vormt die om tot iets nieuws. Genade negeert onze fouten niet, maar het maakt ze goed en het gebruikt ze. Het herstelt onze band met Jezus en maakt ons weer bewust van ons levensdoel. Denk daar vanochtend eens over na. Hoe vaak zetten wij onszelf buitenspel omdat we een grote fout hebben gemaakt? We denken vaak: Als mensen mij kenden Als ze me echt kenden en wisten waar ik ben geweest en wat ik dacht lieten ze me nooit weer toe in hun leven. En zo werkt het ook vaak in de wereld. Daar ontvang je liefde op basis van wat je voor een ander hebt gedaan. Maar veel christenen passen die gedachte van wat je voor een ander hebt gedaan ook toe op de Vader en op onze relatie met God. Dan denken we: Als Hij mij echt kende Als Hij wist wat ik denk, waar ik ben geweest en wat ik heb gedaan zou Hij niets met me te maken willen hebben. Maar Zijn genade en liefde zijn niet gebaseerd op wat jij voor Hem kunt doen. Hij houdt van je omdat je de Zijne bent. Hij houdt van je omdat Hij je heeft gemaakt. Dus als jij hier zit met een schuldgevoel als jij afstand van God houdt vanwege je verleden weet dan dat Pasen jouw moment is. De opgestane Verlosser nodigt je uit. Niet om je te veroordelen vanwege je fouten maar Hij nodigt je aan Zijn tafel. En het mooie is: Hij heeft het ontbijt al klaarstaan. Er is goede hoop en vreugde voor hen die aan Zijn tafel zitten want daar kunnen wij het wonder van Zijn genade ervaren. In het boek Psalmen stelde koning David een vraag en maakte hij een opmerking. Hij zei: “Als U, HEERE, op de ongerechtigheden let, Heere wie zal staande blijven?” Het antwoord daarop is: Niemand. En dankzij God en Jezus en Zijn offer aan het kruis en Zijn opstanding zijn onze zonden ons kwijtgescholden. Dat is niet vanwege onze goede werken of omdat we ons aan de regels hebben gehouden en perfect hebben geleefd. Wij verdienen Gods genade en redding die we zomaar krijgen niet. Wat God voor ons doet, is uit genade en door het geloof en niet op basis van werken, zodat niemand kan opscheppen. God houdt van je omdat Hij goed is, niet omdat jij goed bent. Maar door Gods liefde, genade en compassie willen wij een ander leven leiden. En Hij stuurt Zijn Heilige Geest om ons daarbij te helpen. Ik bid je de beste Pasen van je leven toe, in Jezus’ naam.

• laat een reactie achter | 0 Commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.