Dit maakt je gezin sterker (1)
Een sterk gezin opbouwen is geen kleinigheid. Er is één ding dat bijzonder belangrijk is en Bayless Conley vertelt je dat in deze uitzending. Focus je met deze uitzending weer op God en ontdek wat een zegen het is als God je gezin bouwt!
-
Hallo, welkom bij deze uitzending. Ik ga praten over iets dat me na aan het hart ligt. Eigenlijk meer dan wat ook. Het is echt zo belangrijk. Ik heb op kantoor één Bijbeltekst aan de muur hangen. Eén vers, uit de hele Bijbel. Daar ga ik het over hebben. Pak je Bijbel, als je die hebt. Dan gaan we samen dat vers lezen. Ik zei het al bij de inleiding: in m’n kantoor hangt één Bijbeltekst, een deel van één vers, aan de muur. Ik heb niet veel Bijbelverwijzingen. Ik heb wel veel boeken hier. Heel veel boeken over de Bijbel. Versies van de Bijbel, verschillende vertalingen. En maar één Bijbeltekst aan de muur. Ik heb wel visserijfoto’s en nog een paar dingen. Maar deze tekst is één die veel voor me betekend heeft in m’n reis met Jezus. Vooral tijdens het opbouwen van de kerk en het pastoraat. Het komt uit Psalm 127, het eerste deel van vers 1: “Als de Heer het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen zijn bouwers eraan.”
Dat is een soort mantra voor me. Iets waar ik voortdurend naar teruggreep omdat God Degene is Die Cottonwood Church heeft gebouwd. Hij houdt de kerk in stand. Hij is de gids, de wind in onze zeilen. Het draait allemaal om Hem. Hij is de enige Superster in deze kerk. Met grote regelmaat herinnert God me aan dit vers en aan de Psalm als geheel. Psalm 127 is maar heel kort. Ik wil het graag met je lezen. En ik raad je aan om mee te lezen. Ik bespreek wat dingen die God me met deze psalm heeft ingegeven. Ik vertrouw erop dat God dezelfde dingen ook jou zal ingeven, via mij. Het is zo dat één lichtstraal van de Heilige Geest, één moment van openbaring in Zijn Woord, alles in je leven kan veranderen. Je huwelijk, je gezin, je werk. Het kan werkelijk alles veranderen. Het kan je uit de klei trekken en je voeten op een stevige rots zetten. Laat ik bidden. Vader, ik bid voor iedereen die nu naar me kijkt. Moge U hen wijsheid en openbaring geven in de kennis van Uw Woord. Vader, open hun ogen en mijn ogen opdat de ogen en oren van ons hart zien en horen en onze harten Uw Woord begrijpen. We vragen dit in de Naam van Jezus vanuit een wens om deel te nemen. M’n vriend en ik willen het Woord in daden omzetten, niet alleen horen. Amen, amen en amen. Psalm 127, vanaf vers 1. Deze psalm is zo krachtig, en bestaat toch maar uit vijf verzen. Psalm 127 vers 1: “Als de Heer het huis niet bouwt tevergeefs zwoegen zijn bouwers eraan. Als de Heer de stad niet bewaart, tevergeefs waakt de wachter.”
“Het is tevergeefs dat u vroeg opstaat, laat opblijft brood eet waarvoor u moet zwoegen: De Heer geeft het Zijn beminde in de slaap.”
“Zie, kinderen zijn het eigendom van de Heer. De vrucht van de schoot is Zijn beloning. Zoals pijlen in de hand van een held, zo zijn de zonen, ontvangen in de jeugd.”
“Welzalig de man die zijn pijlkoker daarmee gevuld heeft. Zij worden niet beschaamd, als zij met de vijanden spreken in de poort.”
Prachtig. Wat ik niet gelezen heb, is wat aan vers 1 voorafgaat. Het origineel wordt ingeleid door een korte koptekst. Die luidt als volgt: “Een pelgrimslied van Salomo”. En daarna: “Als de Heer het huis niet bouwt…” Een lied over naar een hogere plaats gaan. Een lied over opstijgen, over omhoog gaan. Daar wil God ons heen brengen. Hij wil je naar een hogere plaats brengen. Hij wil jou optillen. Ja, jou uit je huidige situatie halen naar een hogere plek, waar je verder kunt kijken. Een plek van vrijheid, een plek van zegen. Hij wil onze gezinnen optillen naar een hogere plek. Een pelgrimslied dus. In het eerste vers zit al iets van goddelijke interactie. “Als de Heer het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen zijn bouwers”. Enerzijds vertrouwen: “Als de Heer het huis niet bouwt.” Anderzijds handelen: “Tevergeefs zwoegen zijn bouwers.” We moeten vertrouwen op God, en tegelijkertijd wacht ons een taak. We vertrouwen erop dat God bouwt, maar we moeten ook zelf bouwen. We vertrouwen erop dat God de stad bewaakt maar we moeten ook een wachter neerzetten. Spreuken 21:31 zegt: “Een paard wordt gereedgemaakt voor de strijd maar de overwinning is van de Heer.”
Interactie. We vertrouwen op God, maar wij maken het paard gereed. Wij moeten ons deel doen en erop vertrouwen dat God Zijn deel doet. “Als de Heer de stad niet bewaart, tevergeefs waakt de wachter”. De bouwers zwoegen tevergeefs als de Heer het huis niet bouwt. Maar ze moeten wel bouwen. God bewaakt en bouwt voornamelijk via ons terwijl we naar Hem kijken voor leiding, kracht en wijsheid. Hij helpt ons te doen wat we zelf kunnen en Hij doet vervolgens wat wij niet kunnen. Ik hoorde iemand onlangs dit vers citeren: “Wees stil en weet dat Ik God ben.”
Ze citeerden een vertaling die ik niet kende: “Staak de strijd en erken dat Ik God ben.”
Het is hard werken als we proberen dingen op eigen kracht te doen. “Ik ben de enige die het kan. Ik moet het oplossen.” Dat belast ons. Maar als we weten dat God de wind in de zeilen wil zijn. We moeten dat zeil nog steeds zelf hijsen, maar God is de wind in onze zeilen. Ik moet het werk doen, maar erop vertrouwen dat God me steunt en leidt. En dan zal Hij de dingen doen die ik in m’n eentje nooit zou kunnen. Ik heb het zelf toegepast. God heeft me deze verzen gegeven om me te helpen en kracht te geven in ons werk voor de kerk. Er zijn veel toepassingen mogelijk, maar de belangrijkste toepassing het primaire doel van deze psalm, is het onderwerp van vandaag. Je verwacht dit misschien niet, maar het gaat over gezin. De verzen in psalm 127 gaan in de eerste plaats over het gezin. Waar geschreven staat “als de Heer het huis niet bouwt” staat het Hebreeuwse woord voor huis ook voor gezin. “Als de Heer het gezin niet bouwt, tevergeefs zwoegen zijn bouwers eraan.” God wil je gezin bouwen en bewaken. “Als de Heer de stad niet bewaart…” De stad symboliseert het gezin. En Hij zal onze gezinnen zeker bouwen en bewaken als we Hem binnen vragen en Zijn hulp inroepen. Dan zal Hij ons zeker helpen. In vers 2 staat: “Het is tevergeefs dat u vroeg opstaat, laat opblijft brood eet waarvoor u moet zwoegen.”
Hoe mensen zwoegen voor hun maaltijden en liggen wakker van de zorgen vooral over hun kinderen? Hij vervolgt dat kinderen het eigendom van de Heer zijn en de vrucht van de schoot een beloning is. Ik zal je iets vertellen. Als je jonge kinderen hebt, denk je: later, als ze groot zijn… Het blijven je kinderen. Onze kinderen zijn allemaal volwassen. Onze kleinkinderen worden sneller groot dan we kunnen bijhouden. Ook al zijn de kinderen het huis uit en hebben ze nu hun eigen gezin het blijven onze kinderen. Dat ze volwassen zijn, verandert niets aan het feit dat ze ons kunnen raken, dat ze ons blij of verdrietig maken. Er staat: “Het is tevergeefs dat u vroeg opstaat, laat opblijft brood eet waarvoor u moet zwoegen.”
Er zijn maar al te veel ouders die hebben moeten zwoegen en verdriet hebben gehad door problemen met hun kinderen. “Kinderen zijn het eigendom van de Heer.” Ze zijn een geschenk van de Heer. “De vrucht van de schoot is een beloning”. Kinderen zijn een geschenk en een beloning, geen straf van God. Als jij kleine kinderen hebt, helemaal als ze superdruk zijn dan wil ik je een woord van God meegeven voordat we doorgaan: je overleeft het wel. Je gaat het redden. Wij hebben onze drukke kinderen ook overleefd. Jij zult het ook overleven. We gaan door met vers 4: “Zoals pijlen in de hand van een held, zo zijn de zonen, ontvangen in de jeugd.”
Pijlen. We kunnen onze kinderen als pijlen de wereld in sturen, ver en waarachtig. We kunnen ze de wereld in sturen met geloof in God, met hoop. Met een gevoel van eeuwigheid. Met een hart vol eerlijkheid, integriteit, rechtvaardigheid en mededogen. Met name als ze dat voorbeeld van huis uit hebben meegekregen. Misschien zeg je wel dat je grote fouten hebt gemaakt, toen niet eens gelovig was en het niet goed hebt gedaan. Onze pijlen, onze kinderen, zijn afgeketst en hebben ons verwond. We waren geen goed voorbeeld. We hebben hen niet goed opgevoed. De gedachte aan onze kinderen en de situatie doet gewoon pijn. Wentel je niet in zelfveroordeling. Dat is het drijfzand van de duivel. Vraag God om vergeving, maar wentel jezelf niet in veroordeling. En bid. Dat is Gods middel voor bevrijding. Onderschat de kracht van je gebeden niet. Je kinderen zijn misschien het huis uit, hebben problemen leiden een leven dat recht tegen de Bijbel in gaat. Het kan seksualiteit zijn, of wat dan ook. Ze staan misschien heel afwijzend tegenover het evangelie en het geloof. Vrees niet. Je gebeden kunnen een krachtig effect hebben. Ik ben zelf niet gelovig opgevoed en wist niets van het evangelie. Gelukkig had ik ouders die van ons hielden en hun best deden. Op allerlei terreinen zijn ze tekortgeschoten maar het is niet hun schuld dat ik ontspoorde als jongvolwassene. Het ging al op jonge leeftijd verkeerd. Als puber dronk ik veel te veel, en ik begon drugs te gebruiken. Het liep uit de hand. Het ging van kwaad tot erger. M’n ouders wisten niet waar ik was of wat ik deed behalve dat ik met verkeerde mensen omging en dat ik problemen had met drugs en alcohol. Pas veel later ontdekte ik dat m’n moeder zich elke avond in slaap huilde. Ze maakte zich zoveel zorgen over mij en hoe het was gegaan. M’n moeder was geen christen, maar geloofde wel in de God van de Bijbel. Ze werd pas later wedergeboren maar ze geloofde in Gods Woord en in de God van de Bijbel. En op een avond knielde ze neer en zei ze: “God, ik kan het niet meer aan. Ik ga hieraan kapot. M’n zoon, deze last die ik draag… God, ik geef hem over aan U.” Ze vroeg God om de last over te nemen. Ze heeft me letterlijk aan God gegeven. Het was alsof ze bevrijd werd van een enorme steen. De last was verdwenen en ze heeft zich nooit meer zorgen over mij gemaakt. Gek genoeg gebeurde het enkele weken later. Ik was in een missiepost, samen met daklozen, verslaafden en dronkaards. Toen hoorde ik het evangelie. Ze nodigden mensen uit. Ik was de enige die naar voren kwam. Ik gaf mijn leven aan Jezus. Mensen legden hun handen op me en baden voor me. Ik werd bevrijd van m’n drugsgebruik en verslaving. Sindsdien, nu 47 jaar, heb ik nooit meer een illegale drug in m’n lichaam gehad. God had de gebeden van m’n moeder gehoord. Meneer, mevrouw, God hoort ook jouw gebeden. Je kunt het verleden niet veranderen. Blijf daar niet in hangen. Maar bid, en God zal je gebeden horen. Vers 5 van Psalm 127: “Welzalig de man die zijn pijlkoker daarmee gevuld heeft.”
Met kinderen. “Zij worden niet beschaamd, als zij met de vijanden spreken in de poort.”
In de pijlkoker zaten de pijlen. Als we het hebben over m’n eigen gezinssituatie: wij wilden er drie in onze pijlkoker. Na drie kinderen was het klaar. Bij m’n vrouw thuis zaten er tien pijlen in. Ze zijn met tien broers en zussen. “Welzalig de man die zijn pijlkoker daarmee gevuld heeft.” De één heeft veel pijlen, de ander weinig. Dan zegt hij dat ze niet beschaamd worden. Ik beschouw dat als een belofte voor de redding van m’n kinderen. God zal m’n kinderen redden. Onze koker bevatte er drie. “Zij worden niet beschaamd.” Ik beschouw dat als een belofte omdat er in Jesaja 45:17 staat: “Israël echter wordt door de Heer verlost: een eeuwige verlossing. U zult niet beschaamd en niet te schande worden, nooit!”
2 Timotheüs 1:12: “Maar ik schaam mij niet, want ik weet Wie ik geloofd heb.”
Hij zei dat ze met de vijanden in de poort zullen spreken. In de vertaling van nu: “Hij wordt niet verslagen als hij zijn vijanden spreekt”. Dat kan allerlei dingen betekenen. Door een poort kom je een stad in. Vroeger had een stad muren en een poort. Daar kwam je binnen. Een tegenstander mikte altijd op de poort. Als de poort valt, is alles verloren. Job 5:4 zegt: “Zijn zonen zijn ver bij de redding vandaan. Zij worden verbrijzeld in de poort, en er is niemand die redt.”
Dat zal ons en onze kinderen niet overkomen omdat we God om hulp vragen bij het bouwen en bewaken van ons gezin. Onze kinderen zullen zegevieren over de duisternis en de duivel zal geen vat krijgen op hun leven. We leven in een omgekeerde wereld. Goed en kwaad worden door elkaar gehaald. De rechtvaardigen krijgen vaak straf, en de boeven gaan vaak vrijuit. Mensen zijn in de war over hun seksualiteit, over hun gender. Waar ik woon, in Amerika, zijn er zelfs scholen waar men kinderen dingen leert die ze niet zouden moeten horen op het gebied van seksuele perversie. We leven in een idiote tijd. Als je het gordijn weghaalt, zie je dat we niet vechten tegen vlees en bloed maar tegen overheden, machten en heersers van de duisternis van nu. Het is alsof mensen oogkleppen op hebben. Je wilt een normaal gesprek voeren over bepaalde dingen maar dat gaat gewoon niet. Ze razen en tieren erop los. Je snapt bepaalde dingen pas als je beseft dat er duistere krachten aan het werk zijn. De Bijbel zegt: “Als ons evangelie verborgen is, dan is het verborgen omdat de god van deze wereld hen heeft verblind waardoor ze het licht van het evangelie niet kunnen zien.”
De Bijbel zegt letterlijk dat de duivel hen heeft verblind, alsof ze geblinddoekt zijn. Dat is de wereld waar we onze kinderen heen sturen. Maar ze worden niet verslagen als de vijand aan de poort staat. Ze zullen de duisternis overwinnen. Ze hoeven zich niet te laten strikken door de huidige culturele normen die in veel opzichten antichristelijk en antibijbels zijn. God zal hen door engelen laten bewaken en bewaren. Onze gebeden kunnen hen bewaren. Gods Woord zal in hen groeien en ze zullen goed gedijen in de Naam van Jezus. De stadspoort was in de tweede plaats een heel belangrijke plek waar mensen in vroeger tijden bij elkaar kwamen en handel dreven. Het staat overal in de Bijbel. Bij de stadspoort werd gehandeld. Wat zegt dat? Onze kinderen zullen erachter komen dat er gewetenloze, oneerlijke mensen zijn die zakelijk en privé leugenachtig te werk gaan. Maar de God die we dienen, kan hen beschermen en ervoor zorgen dat ze slagen in het vervullen van hun roeping en het doen van die dingen waartoe God hen geroepen heeft. Ik wil nog een paar dingen met jullie delen. Bij het nadenken over deze psalm, wat ik heel veel gedaan heb heeft God tot me gesproken, en ik wil die dingen doorgeven. Ik weet nu al dat ik straks nog lang niet uitgepraat ben dus kijk volgende keer vooral ook. Maar tot die tijd wil ik een paar dingen met je delen. In vers 2 en 3, die bij elkaar horen, staat: “Het is tevergeefs dat u vroeg opstaat, brood eet waarvoor u moet zwoegen. De Heer geeft het Zijn beminde in de slaap. Zie, kinderen zijn het eigendom van de Heer.”
Die horen bij elkaar. Het belangrijkste wat we kunnen doen voor onze kinderen, is hen liefhebben. Maar dat kunnen we slechts ten volle doen als weten dat er door God van ons gehouden wordt. Vers 2 zegt dat de Heer het Zijn beminde in de slaap geeft. Hij noemt je Zijn beminde, ofwel door God liefgehad. Als je weet dat God je liefheeft, dan kun je die liefde doorgeven. De Bijbel zegt in Romeinen 5: “De liefde van God is in onze harten uitgestort door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.”
God houdt van me. Dus kan ik liefde geven, vooral aan m’n gezin. God zal ons gezin opbouwen, maar dat doet Hij vooral via ons. Hij houdt van ons, en wil via ons van onze kinderen houden. Denk je eens in. Op papier komt het maar drie keer voor dat God in de evangeliën hardop spreekt. We weten dat Jezus heel vaak voor zonsopgang opstond om te bidden. Hij bad soms de hele nacht. En vaak. Dat lees je in de Bijbel. Hij ging van de ene gebedsplaats naar de andere en verrichtte wonderen. We weten niet wat er gebeurde tijdens die gebedsmomenten. We weten niet wat de Vader tegen Hem zei. Op drie momenten na. Dan weten we wat God zegt. God spreekt, naar wij weten, drie keer hardop. In Johannes 12:28 zei Jezus: “Vader, verheerlijk Uw Naam.” De Vader antwoordde hardop: “Ik heb hem verheerlijkt en Ik zal hem opnieuw verheerlijken.”
De tweede keer is wanneer Jezus gedoopt wordt. Dat staat geschreven in Mattheüs 3:17, Markus 1:11 en Lukas 3:22. Ik lees het voor uit Markus 1:11. De Vader sprak hardop. De mensen hoorden het: “U bent Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb.”
De derde keer dat God hoorbaar sprak, was op de berg van de verheerlijking. Toen zei Hij hetzelfde als bij de doop van Jezus. Wat betekenen die dingen? “U bent Mijn Zoon.” Acceptatie. “Geliefde Zoon.” Liefde. “In Wie Ik Mijn welbehagen heb.” Bevestiging. Acceptatie, liefde en bevestiging. Deze drie moeten we onze kinderen geven. Als je die drie dingen kunt geven, acceptatie, liefde en bevestiging dan ben je een heel eind. Dat zijn de drie belangrijkste dingen die je aan je kinderen moet geven. Zeg dat ze je zoon of dochter zijn en bij dit gezin horen. Acceptatie. Je hoort bij ons. Je bent familie. We horen bij elkaar. Het tweede is dat je van hen houdt. Zeg tegen je kind dat je van hem houdt. Ik vertelde dat m’n vader als kind weinig liefde heeft gekregen. Hij ging pas liefde geven toen hij gelovig werd. Ik herinner me niet dat m’n moeder, m’n zus en ik veel liefde kregen. Hij liet het misschien blijken, maar niet hardop. Onze kinderen moeten horen dat we van hen houden. Toon het. Knuffel hen. Geef uiting aan je liefde. En tot slot bevestiging: ik ben trots op je. Ik weet dat je je best doet. Misschien heb je twijfels. Maar zeg gewoon dat je weet dat hij het kan en wat nodig is in hem zit. Zeg het in je eigen woorden, maar laat zien dat je hen accepteert. Geef uiting aan je liefde. Toon die bevestiging. We hebben een pastor, Robert. Hij heeft onlangs gepreekt. Als kind kwam hij bij ons in de kerk. Als jongere vloog hij uit de bocht. Drank en drugs. Hij was een feestbeest. Hij verdiende wel veel geld, maar woonde nog bij z’n ouders. Hij kwam na een feestje een keer high thuis. Z’n vader zat in het donker en zei: “Zoon…” Acceptatie. Hij zei: “Ik hou van je.” Robert begon te huilen en ging naast z’n vader zitten. Z’n vader zei dat hij wist dat hij het in zich had. Robert snikte en toonde spijt. Hij gaf z’n leven terug aan Jezus. En hij is nu een van de pastors van onze kerk. Ik ben nog lang niet klaar, maar de tijd is om. Kijk volgende keer ook. Tot die tijd: moge God je rijkelijk zegenen.
-
mis geen enkele uitzending
Onze service voor jou: we sturen je wekelijks een email met de link naar de nieuwste uitzending.
Hoe je kunt bidden als alles je overweldigt
Velen van ons ervaren stress in het dagelijks leven, we hebben last van de huidige situatie in de wereld, of we laten ons afleiden. Dit kan er snel toe leiden dat ons gebed, dat helemaal bovenaan ons prioriteitenlijstje zou moeten staan, pas ons laatste redmiddel wordt. Als jij je ook zo voelt en daar verandering in wilt brengen, kijk dan met mij mee in het eerste boek van Samuel. Daar vinden we het verhaal van Hanna. Van deze indrukwekkende vrouw van geloof kunnen we veel leren over hoe we ons doel in gebed kunnen bereiken.
Breng hoop naar de huiskamers – vooral in deze speciale tijd!
Vooral in onzekere tijden vinden we het een geweldige kans om mensen hoop te geven door Gods Woord.
naar de preektekst
Als je ook regelmatig updates van Bayless wilt ontvangen, vul dan hier je e-mailadres in. Om technische redenen is dit ook nodig als je alleen het script wilt ontvangen.
Geef een reactie