Kunnen mensen Jezus zien in jou? – Harrison Conley

• lees de preek als tekst

  We gaan zo naar een jonge predikant luisteren, die ik vrij goed ken. Hij heeft vanochtend nog een kop koffie met me gedronken. Ik had thee. Ik heb het over onze zoon Harrison. Hij logeert bij ons. Hij zat al vroeg aan de keukentafel. Hij was nog eerder opgestaan dan ik. Hij zat met zijn bijbel aan zijn preek te werken, die hij ons al heeft laten horen. Het is een prachtige preek. Ga maar luisteren naar pastor Harrison Conley. Als je je bijbel bij de hand hebt, sla die dan vast open bij Handelingen 4. Als je al een tijdje in Cottonwood woont, heb je me vast vaak horen zeggen: “Cottonwood, wij zijn mensen van Jezus.” Dat heb ik al een tijd niet meer gezegd, maar dat moet ik wel doen. Want het is niet zomaar een kreet om de gemeente wakker te schudden. Die zin is voor mij echt een geloofsbelijdenis en een overtuiging van wie wij als kerk en gelovigen horen te zijn. We mogen nooit vergeten dat wij mensen van Jezus zijn. Ik bid dat iedereen die ons ontmoet geen enkele twijfel daarover heeft en ieder van ons onmiddellijk herkent als mensen die met Jezus zijn geweest. Handelingen, hoofdstuk 4. Ik zal eerst de achtergrond schetsen. Onder invloed van de Heilige Geest is een Nieuwtestamentische kerk ontstaan. Mensen worden bekeerd, gedoopt, genezen en worden volgeling van Jezus. Petrus en Johannes zijn de twee leiders van deze volkomen nieuwe beweging van God. In Handelingen 3 gaan Petrus en Johannes naar de tempel om te bidden. Er staat daar heel mooi: “naar zijn gewoonte”. Ik benadruk dit omdat christenen mensen van gebed moeten zijn. Zo ook Petrus en Johannes. Ze gingen “naar hun gewoonte” naar de tempel. Bij de poort zien ze een kreupele man liggen die om een liefdegave vraagt. Petrus houdt stil en zegt: “Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb dat geef ik u: in de Naam van Jezus Christus de Nazarener, sta op en ga lopen!” En de man stond op en ging lopen, springen en God loven. Dat veroorzaakte natuurlijk tumult en het volk stroomde bij hen samen. Petrus grijpt zijn kans en gaat preken over Jezus en de opstanding. De priesters, de Farizeeën, die daar die dag waren, raakten enorm geërgerd en lieten Petrus en Johannes door de tempelwacht oppakken. Zij zaten een nacht vast en werden de volgende dag ondervraagd over de genezing van de lamme man en over wat zij preekten. De priesters vroegen: “Door welke naam of welke kracht hebt u dit gedaan?” Dan staat er zo mooi: “Toen zei Petrus, vervuld met de Heilige Geest…” Sta daar even bij stil: “Petrus, vervuld met de Heilige Geest”. Wij kunnen nooit ons leven leiden en aan de roep van God tegemoetkomen zonder de kracht van de Heilige Geest. De Heilige Geest is geen luxe, maar een noodzaak. Petrus verkondigde, vervuld met de Heilige Geest, de Naam van Jezus. Dan komen we bij Handelingen 4, vers 13. “Toen zij nu de vrijmoedigheid…” 

  Als je een pen hebt, onderstreep dan deze zin. “Toen zij nu de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes zagen en merkten dat zij ongeleerde en eenvoudige mensen waren verwonderden zij zich en herkenden zij hen als mensen die met Jezus samen geweest waren.” Dat is nou precies waar ik al mijn hele leven voor bid. Ik bid dit voor onze medewerkers, ik bid dit voor onze kerk en voor het Lichaam van Christus in brede zin dat als mensen, zoals vrienden, buren of zelfs vijanden, ons ontmoeten als ze ons zien of in contact met ons komen dat zij direct de gelijkenis met Jezus in ons herkennen. En dat onze levens net zo worden als Paulus beschrijft in 2 Korinthe 3: 2-3: “U bent onze brief, geschreven in onze harten, gelezen door alle mensen.” “Een brief van Christus, geschreven niet met inkt, maar door de Geest van God niet op stenen tafelen, maar op tafelen van vlees, van de harten.” 

  Jezus moet doorklinken in onze woorden. En Jezus moet voelbaar zijn in ons gedrag en te zien zijn in onze daden. Wij zijn Zijn levende brieven. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we in alles gelijk moeten zijn aan Jezus. We zijn geen volmaakte kopie. Zolang wij ademen en er een strijd woedt in ons tussen de oude en nieuwe mens is het niet reëel om te denken dat we Jezus in alles kunnen evenaren. Maar dat mag ons er niet van weerhouden om op Jezus te willen lijken. Wij moeten streven om niet achteruit, maar vooruit te kijken, naar Gods roep en om te groeien, opdat we steeds meer gelijkenis met Jezus vertonen. Begrijpen jullie wat ik probeer te zeggen? Ik zal een paar zaken noemen waarin we meer op Jezus moeten gaan lijken. Twee woorden: vrijmoedigheid en heiligheid. Twee gebieden waarop God wil dat wij als kerk meer op Jezus gaan lijken. We moeten proberen net zo vrijmoedig te worden als Jezus. Weet je nog wat de eerste preek van Jezus was? Die was kort maar krachtig. “Bekeer u, want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.” In Lukas 4 gaat Jezus naar de synagoge in Nazareth, waar Hij is opgegroeid. Hij krijgt de boekrol van Jesaja en opent die bij de tekst: “De Geest van de Heere is op mij, om armen het Evangelie te verkondigen om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken.” Weet je nog? Dan wendt Hij zich tot zijn stadsgenoten, de vrienden met wie hij is opgegroeid en zegt: “Heden is deze Schrift in uw oren in vervulling gegaan.” En zo is dat. Dat getuigt van vrijmoedigheid. Daarmee begint de aardse bediening van Jezus. Hij deed nooit concessies aan de waarheid van het Koninkrijk. Hij vreesde niets of niemand. Hij zei zelfs tegen de Farizeeën: “U bent uit uw vader de duivel.” Hij maakte hen uit voor witgepleisterde graven vol doodsbeenderen. Hij bedoelt dat ze er netjes uitzien, maar vanbinnen dood zijn in hun zonde. Jezus was niet uit op aanzien. Hij had een missie. Hij nam het vrijmoedig op tegen demonen. Hij verstoorde regelmatig de sociale normen. Hij koos vissers als discipelen, raakte melaatsen aan en at met tollenaars. Hij droeg de kreupelen op om op te staan en te lopen. Hij droeg de blinden op hun ogen te openen en de doden om op te staan. Hij zei tegen de wind en de golven: “Zwijg, wees stil!” En op het eind legde Jezus zelfs vrijmoedig Zijn leven af. Niet voor Zijn vrienden, maar voor Zijn vijanden. En voor de vreugde die zou komen. Hij verdroeg het kruis en de schande. Hij versloeg eens en voor altijd de hel, de dood en het graf. Mijn Jezus, de Vrijmoedige. Waar kwam die vrijmoedigheid vandaan? Die ontleende Hij niet aan het feit dat Hij wonderen kon verrichten. Jezus was vrijmoedig, omdat Hij wist wie Hij was. Hij wist wie Hij was en welke macht Hij had. In Johannes 3 zegt Jezus: “De Vader heeft de Zoon lief en heeft alle dingen in Zijn hand gegeven.” 

  Weet je wat het Griekse woord voor ‘alle dingen’ betekent? Dat er niets ontbreekt. Jezus kende Zijn macht. Alle dingen waren in Zijn hand gegeven. Na Zijn opstanding geeft Hij op de berg aan de discipelen de Grote Opdracht. Hij zegt: “Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde.” “Ga dan heen in Mijn Naam en blijf op Mijn gezag het Evangelie verspreiden.” En als Zijn discipelen hebben wij vandaag de dag diezelfde taak. De apostel Paulus zegt in 2 Korinthe 5 dat wij gezanten namens Christus zijn. Mogen wij, Zijn gezanten, net zo vrijmoedig zijn als onze Verlosser. Mogen we ons die vrijmoedigheid eigen maken en moge die onze daden sturen. “Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid maar van kracht en liefde en bezonnenheid.” De kerk van Jezus Christus moet de vrijmoedigste instelling op aarde zijn. Spreuken 28:1: “een rechtvaardige heeft zelfvertrouwen als een jonge leeuw.”

  De wereld snakt naar vrijmoedigheid. De wereld snakt naar de waarheid. Men snakt naar iemand die de waarheid verkondigt en die niet uit de weg gaat. Mensen verlangen wanhopig naar licht in de duisternis, naar orde in de chaos naar iemand die opkomt voor de waarheid en niet buigt voor de publieke opinie. En dat is nou precies wat onze taak is, van de kerk van Jezus Christus. Het wordt tijd dat de kerk haar identiteit weer gaat hervinden. Wij horen de zuil van de waarheid te zijn op aarde geplant waar de brede weg van vernietiging en de smalle weg van het leven kruisen. Daar staan we om mensen vrijmoedig te smeken zich met God te verzoenen. Vrijmoedig en onbevreesd voor de woede van de samenleving. Dat doet me denken aan een verhaal uit het Oude Testament in 1 Koningen 22:4 over de profeet Micha. Het verhaal gaat als volgt. Achab, de koning van Israël, ontmoette Josafat, de koning van Juda. Hij zegt: Trek je mee ten strijde tegen de koning van Syrië die land heeft ingepikt? Josafat stemt in op één voorwaarde: dat ze eerst raad aan de Heer vragen. Achab roept alle profeten die voor hem werken bij elkaar. Die profeten moesten zeggen wat de koning wilde om hun baan te houden. Als koning Achab staat voor de maatschappij waarin wij leven staan die profeten voor sommige christelijke leiders op dit moment. De profeten zijn voor oorlog, maar dat zit Josafat niet lekker. Hij vraagt: “Is er hier niet nog een profeet van de Heere in het land?” Het antwoord van Achab is veelzeggend en representatief voor hoe gereageerd wordt op de waarheid en Gods Woord. Achab zegt: “Jawel, er is nog één man, maar ik haat hem.” “Ik haat hem, want hij profeteert nooit iets goeds voor mij, alleen maar onheil. En dat is de profeet Micha.” Een aantal profeten ging hem zoeken om hem naar de koningen te brengen. Ze zeggen hem: Laat je woord als het onze zijn, in het voordeel van de koning. En dan antwoordt Micha op een manier die mij moed geeft: “Zo waar de Heer leeft, wat de Heere tegen mij zegt, dat zal ik spreken.” Dat is de moed die je van de kerk en de gelovigen zou moeten verwachten. Wat God ons zegt of al heeft gezegd in Zijn Woord, dat moeten wij spreken. Vrijmoedigheid is echter geen excuus om onbeleefd te zijn. En ook geen excuus om niet meelevend te zijn. Wij handelen altijd in liefde. Maar we proberen niet de waarheid en Gods Woord naar onze hand te zetten. Vrijmoedigheid wordt door liefde getemperd, net zoals de waarheid genade nodig heeft. Het doel is om het hart van mensen te raken, niet om hun hart te beschadigen. Dit heb ik het afgelopen jaar het meest gebeden. Dat ikzelf en jullie allen de moed hebben om de waarheid te verkondigen en daaraan vast te houden, ook als de waarheid onpopulair is. En dat we vrijmoedig durven te leven, liefhebben, bidden, geloven en spreken ook als het ons iets kost. Het is makkelijk om amen te zeggen op zondag. Maar is dat ook makkelijk als het ons iets kost? Jezus, onze Verlosser, predikte en leefde met veel gezag en vrijmoedigheid. Hoe kon Hij dat? Omdat Hij wist dat Zijn daadkracht gestoeld was op heiligheid. Als gelovigen moeten we wat dat betreft proberen meer op Jezus te lijken. Petrus herinnerde de kerk aan Gods opdracht dat wij heilig moeten zijn, net zoals Hij heilig is. Proberen heilig te zijn is niet louter een optie voor christenen, maar een gebod. Petrus schrijft in 2 Timotheüs 2: “Ieder die de Naam van Christus noemt moet zich ver houden van de ongerechtigheid en van de zonde.” 

  Dat weten we en de meesten van ons proberen natuurlijk ook goed te leven. We willen ons graag die heiligheid eigen maken maar we zijn snel geneigd ons leven in terreinen op te delen. “Laat de woorden van mijn mond en de overdenking van mijn hart welgevallig zijn voor Uw aangezicht, Heere, mijn rots en mijn Verlosser!” Onze waarden zijn bepalend voor hoe wij handelen. Wij moeten anders leven dan de rest van de wereld. We moeten voorbeeldig leven. We zijn geroepen net zo heilig te zijn als Hij. Moeten we dan volmaakt zijn, vrij van zonden? Natuurlijk niet. “Maar wij hebben deze schat in aarden kruiken”, zoals Paulus zegt. God wil alleen graag dat wij groeien. Als ik niet groei als christen, als ik nog precies zo leef als ik vroeger deed als ik nog steeds alleen maar de dingen wil doen die de hele wereld doet als ik uitvluchten blijf verzinnen om mijn wereldse gedrag te vergoelijken dan moet ik eens goed in de spiegel kijken en tot God komen en aan Hem rekenschap afleggen. Ik moet namelijk bovenal streven naar heiligheid. Want als mensen mij dan zien, mij horen spreken of mij ontmoeten dan zeggen ze: Dat is echt een man van Jezus. Waarom is heiligheid zo belangrijk? Ik zal je drie redenen geven en dan rond ik af. Eén: omdat we ooit rekenschap van ons leven moeten afleggen aan Jezus. De geweldige Engelse predikant Charles Spurgeon zei hier het volgende hierover : Stel je dit hemelse tafereel eens voor. Aan de poort zit een engel die alleen mensen toelaat die op onze Heer lijken. Er komt een man aan met een kroon op. De engel zegt: Je hebt dan wel een kroon, maar daarmee kom je niet binnen. Dan komt er iemand in een staatsiegewaad, een geleerde in toga. De engel zegt: Heel fraai, maar ook met al je geleerdheid kom je niet binnen. Dan komt er iemand die beeldschoon is. De engel zegt: Dat vindt men op aarde mooi, maar dat is niet wat wij zoeken. Dan komt er iemand die beroemd is en toegejuicht wordt door de mensheid. De engel zegt: Dat kan zo zijn, maar dat geeft je geen recht om binnen te komen. Dan komt er weer iemand aan. Hij was op aarde misschien arm of analfabeet. De engel kijkt hem aan, glimlacht en zegt: Dit is Christus weer. Een tweede editie van Jezus is hier. Kom binnen. Eeuwige glorie zal je deel zijn. Jij bent als Christus en jij zult hier binnentreden, omdat je net als Hij bent. Hij zegt: Als je als Christus bent, ben je van Hem en zal je met Hem zijn. Maar als je niet als Christus bent, zul je geen deel hebben aan de grote erfenis. Heiligheid is belangrijk omdat we ooit voor Jezus staan. Twee: wij zijn de vertegenwoordigers van Christus op aarde. Wij zijn Zijn getuigen en gezanten. Wij hebben de bediening van de verzoening alsof God door ons smeekt: “Laat u met God verzoenen.” Maar als ons leven precies hetzelfde is als dat van iedereen om ons heen zeggen mensen: Waarom zou ik mij moeten verzoenen? “Zo slecht kan ik het niet doen, want ik leef net als jij.” Wat heeft onze getuigenis dan voor zin? Ik ken zoveel mensen die het geloof de rug hebben toegekeerd omdat ze gekwetst zijn door een foute volgeling van Jezus. Ik ken zoveel bevriende predikanten die moreel de fout zijn ingegaan. De kerk moet geen blauwe plekken meer oplopen. Wij moeten heilig zijn net als Hij. We moeten leven zoals Hij, in Zijn nederigheid en zeggen: “Wees navolgers van mij, zoals ik navolger van Christus ben.” En dan nu de derde reden waarom heiligheid zo belangrijk is. Zonder heiligheid is er geen opwekking mogelijk. Er is behoefte aan geestelijke vernieuwing op aarde. De aarde heeft behoefte aan late regen, voor de allerlaatste oogst. De politiek kan niet repareren wat stuk is in ons land. Het enige wat ons land en de wereld weer heel kan maken is als God besluit door Zijn Heilige Geest hier neer te dalen. Er is een opwekking nodig. Maar dat kan alleen als er heiligheid is. Elke periode van opwekking ging gepaard met zondebesef en berouw en met een terugkeer tot God. Hoe kunnen wij groeien in onze vrijmoedigheid en heiligheid? De cirkel is rond. We zijn terug bij het begin. Wil je vrijmoediger en heiliger worden? Zorg dan dat je bij Jezus bent. “Zij zijn met Jezus samen geweest.” “Maar waar vind ik Jezus?” Je vindt Hem op deze plek van samenkomst. “Waar vind ik Jezus?” Je vindt Hem in Zijn Woord. “Waar vind ik Jezus?” Op een plek van aanbidding. “Waar vind ik Jezus?” Je vindt Hem daar waar gebeden wordt. “Waar vind ik Jezus?” Je vindt Hem in de stilte. “Wees stil en weet dat ik God ben.” Een van mijn helden is de Nederlandse priester Henri Nouwen. Hij schrijft hoe Jezus vaak de stilte opzocht om met de Vader te zijn. Ik heb altijd gedacht dat Jezus Zich terugtrok in gebed om Zich op te laden zodat Hij Zich daarna op Zijn bediening kon richten. Nouwen ziet dat anders. Jezus bad niet tot de vader om Zich op te laden voor Zijn bediening maar dat was onderdeel van Zijn bediening om met heel zijn hart, ziel en geest God lief te hebben. Dat is het eerste gebod: om de Heer onze God lief te hebben. Om Hem lief te hebben met alles wat we zijn en in ons hebben. Dan gaan we steeds meer op Hem lijken en worden we vrijmoediger en heiliger. Zolang we maar in alle rust tijd met Hem doorbrengen. In alle rust. Maar dat is in onze moderne tijd bijna ondenkbaar. We hebben het zo druk. We hebben zoveel te doen. Er is zoveel afleiding, er is zoveel dat om onze aandacht schreeuwt. Wanneer heb jij voor het laatst in alle rust tijd met God doorgebracht? Wanneer was je gewoon stil met God, zonder dat je Hem iets vroeg? Zonder dat je met een wensenlijstje kwam? Dat kan altijd nog. Zit gewoon eens stil in de aanwezigheid van God. In deze drukke wereld moeten we soms in alle rust met God zijn. Door de jaren heen heb ik een aantal mensen ontmoet van wie ik enorm onder de indruk ben geraakt. Het ging niet altijd om wat ze zeiden, ook al zeiden ze soms heel wijze dingen. Maar het ging meer om wat zij uitstraalden. En dat waren altijd mensen die veel tijd met Jezus hadden doorgebracht. Het was net of de aanwezigheid van God bij hen voelbaar was. Ze droegen een zekere goddelijkheid met zich mee. God wil dat je in Zijn aanwezigheid vertoeft en tijd met Hem doorbrengt. Dat zal je goed doen en rust brengen in je geest. In die stilte zal God je de wijsheid ingeven die je nodig hebt. Maar je zult er ook door veranderen en er zal iets over je komen dat andere mensen soms letterlijk kunnen voelen. Geen tijd te verliezen. Zoek vandaag nog de aanwezigheid van God op.

• laat een reactie achter | 0 Commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.