Leven in vrijheid – het juk van Jezus begrijpen

• lees de preek als tekst

  Soms deel ik een boodschap waar heel veel facetten aan zitten. Zo’n thema kan dan gaan over het huwelijk, je kinderen, of je weg gaan in vertrouwen over christelijk gedrag en soms ook over tienden betalen. Deze boodschap heeft eigenlijk voor iedereen wel iets in petto. Ik vind het geweldig om die boodschap uit te dragen. Ga er maar eens voor zitten. De titel van deze boodschap luidt: Welk juk draag jij?. Hier op het podium heb ik een oeroud juk. Zo zien die eruit. Een stuk hout zoals dit hier waar je twee runderen in kunt zetten. De ene nek aan die kant en de andere aan deze kant. Ze werden verbonden om met z’n tweeën een ploeg, een wagen of iets dergelijks te trekken. In de Bijbel wordt dat beeld voor diverse dingen gebruikt. Om te beginnen in negatieve zin als symbool voor slavernij en gebondenheid. In positieve zin wordt het gebruikt om onderwerping aan God te beschrijven. En ten derde staat het juk in algemene zin voor twee mensen of dingen die verbonden of verenigd zijn. Vandaag gaan we diverse jukken in de Bijbel bekijken. We gaan uitpuzzelen wat er van toepassing is op onze huidige omstandigheden. Het eerste juk staat in Leviticus 26. Het juk van de vijand. In vers 11 is God aan het woord. Hij zegt: “Ik zal Mijn tabernakel in uw midden plaatsen, Mijn ziel zal niet van u walgen. Ik zal in uw midden wandelen. En u zult Mij tot een volk zijn. Ik heb u uit het land van de Egyptenaren geleid zodat u niet meer hun slaven bent.”

  “Ik heb de stangen van uw juk gebroken en u rechtop laten gaan.”

  Vers 12: “Ik zal u tot een God zijn en u zult Mij tot een volk zijn” wordt geciteerd in 2 Korintiërs 6, waar het verwijst naar de kerk. Deze verzen profeteren over onze tijd en het leven dat wij nu leiden. Egypte stond voor de wereld. De farao van Egypte stond voor de duivel. En wij zijn verlost van Egypte en van elk werk van de vijand dat ons deed buigen. Dat heeft Christus verbroken, daar heeft Hij ons van bevrijd. 1 Johannes 3:8: “Hiertoe is de Zoon van God geopenbaard dat Hij de werken van de duivel verbreken zou.”

  Dus dat juk van de vijand waaronder Gods volk in geknechtheid zuchtte dat juk heeft Christus Godzijdank verbroken. Klaagliederen: “Het juk van mijn overtredingen is aangebonden”. Wat kan dat een zwaar juk zijn. Hoe vaker je zo’n zonde begaat, hoe strakker en zwaarder dat juk op je drukt. Maar het slaat op elk werk van de duivel: zonde, ziekte, onderdrukking, angst. Christus is gekomen om die dingen te vernietigen. Dit is het goede nieuws: Jezus heeft het werk al verricht. In Romeinen staat dat de zonde niet meer over jou zal heersen. Ik hoof nooit meer een slaaf van de zonde te zijn. Ik hoef nooit meer dat juk van de geknechtheid door de vijand op m’n nek te nemen. Je hoeft niet te zondigen. “Want de zonde zal over u niet heersen”. Romeinen 6. Maar als dat wel zo is, zijn er Godzijdank 1 Johannes 1 en 2. Als je wel zondigt, hebben we een voorspraak bij de Vader door Jezus, de Rechtvaardige. Als jij je zonden belijdt, zal Hij je zonden vergeven en je reinigen van ongerechtigheid. Betuig je spijt en beken je zonde tegenover God. En de duivel zal klaarstaan met een juk en een ketting. En jij zegt: “Nee. Dat leg je me niet op”. Jezus staat tussen jullie in en zegt: “Dat klopt, hij is van Mij. En zij is van Mij. Zij hoeven nooit meer dat juk van gebondenheid en de zonde te dragen”. Godzijdank heeft Christus ons vrijgemaakt. Het tweede soort juk in de Schrift is het juk van onrealistische verwachtingen en eisen. We gaan terug in de tijd. Davids zoon Salomo is aan het eind van z’n leven. Hij sterft en z’n zoon Rehabeam wordt de nieuwe koning van Israël. Als Rehabeam wordt gekroond, komt iedereen naar hem toe. Hun leven was erg zwaar geworden onder Salomo. En dit zeiden de mensen. We lezen het in 2 Kronieken hoofdstuk 10 te beginnen in vers 4: “Uw vader heeft ons juk hard gemaakt. Maak het zware juk van uw vader dat hij ons heeft opgelegd nu lichter dan zullen wij u dienen. Hij zei tegen hen: Kom over drie dagen terug. En het volk ging weg.”

  Het volk keert terug, lezen we in vers 12:

  “Toen kwam Jerobeam met heel het volk terug op de derde dag. Zoals de koning had gesproken: Kom op de derde dag bij mij terug. De koning gaf hun een hard antwoord, want hij verwierp de raad van de oudsten.”

  “Hij sprak volgens de raad van de jonge mannen: Mijn vader maakte het juk zwaar. Ik maak het zwaarder. Mijn vader heeft u met zwepen getuchtigd. Ik zal u tuchtigen met gesels.”

  Tien stammen vertrokken en zeiden: “U bent onze koning niet.” Zij maakten Samaria hun hoofdstad. Daarna was Israël generaties lang verdeeld. Juda, bestaand uit de stam van Benjamin en Juda. Hun hoofdstad was Jeruzalem. En de andere tien stammen met als hoofdstad Samaria. En generaties lang werd er bloed vergoten en gevochten vanaf die dag. Salomo was aan het eind van z’n leven totaal ontspoord. De man die het boek Spreuken schreef. De man aan wie God wijsheid verleende. Hij overtrad Gods geboden. Hij nam meer vrouwen, die hem van God deden afkeren. Salomo begon afgoden te aanbidden. Hij legde het volk zulke zware heffingen op dat ze die niet konden betalen en liet ze dwangarbeid verrichten. Israël ging diep gebukt onder zijn tirannie. En nu zei Rehabeam dat hij het allemaal nog erger zou maken. En het volk kwam in opstand. Als er niet vrijwillig verandering komt van bovenaf, dan komt er wel een revolutie. Hier is de relatie tussen een koning en z’n onderdanen. Maar het kan op elke relatie slaan. Een baas en z’n werknemers. Een baas die onhaalbare eisen aan z’n werknemers stelt. Hij legt ze een juk op dat hij zelf nooit zou kunnen verdragen. Of dat zij zelf nooit zou kunnen verdragen. Er zijn lui die ik ken of heb gekend wier prestaties, karaktertrekken en kwaliteiten ik oprecht bewonder. Maar voor wie ik nooit zou willen werken. Mensen die keihard zijn voor hun werknemers. En omdat er van bovenaf geen verandering kwam, kwam er van onderaf revolutie. De bediening, het werk werd stilgelegd. Soms ging het echt helemaal fout. Aan de andere kant verwachten sommigen goed betaald te worden voor slecht werk. Ze kunnen carrière maken, maar doen dat niet. Toch vinden ze dat ze evenveel moeten verdienen als iemand die keihard werkt. Ze hadden dezelfde kansen. Maar sommigen vinden dat ze hetzelfde moeten krijgen. En zo werkt dat niet. Of neem echtparen. De een eist soms meer dan hij of zij bereid is te geven. En als in een huwelijk de een geeft en de ander neemt, komen er problemen. Hetzelfde gaat soms ook op voor de verhouding tussen ouders en kinderen. Er zijn altijd twee kanten. In onze samenleving willen ze deelnemen belonen. “Jij bent van een vorige generatie.” Klopt. En die generatie gebruikt z’n eigen verstand. Zo werkt het nu eenmaal niet. Als je je kind alsmaar voor niks bijzonders beloont dan staat hem in de buitenwereld een behoorlijke schrik te wachten. Maar aan de andere kant heb je ouders die hun kinderen veel te streng aanpakken. Die willen niet dat hun kinderen straks slap zijn. We moeten echt wel bepaalde dingen van onze kinderen verwachten. We moeten ze leren klusjes in huis te doen en zich goed te gedragen. Sommige ouders eisen dat er geen lawaai wordt gemaakt. Ze verwachten dat je op school tienen haalt, viool speelt en een atleet bent. En later moeten ze arts of advocaat worden en hun ouders onderhouden. Te hooggespannen verwachtingen. Hoe weet je of je als werkgever te streng bent?. Hoe weet je of je je partner of je kinderen onder een juk hebt gezet?. Doodeenvoudig: je moet naar hen luisteren. En dan juk nummer 3: het juk van de wet. Oftewel: je aan de wet houden om gered te worden of God tevreden te stemmen. We lezen Handelingen hoofdstuk 15. De kerk was bijeen in Jeruzalem. Er was een sekte van gelovige farizeeërs die zeiden: “Wij geloven dat Jezus de weg is. Maar wie wordt gered, moet zich ook aan de wet van Mozes houden. Anders is die redding niet wettig”. We beginnen bij vers 5 van Handelingen 15: “Enigen onder de aanhangers van die sekte zeiden dat ze besneden moesten worden. En dat ze zich aan Mozes’ wet moesten houden.”

  Petrus antwoordt in vers 10:

  “Waarom verzoekt u God door een juk op de hals van de discipelen te leggen dat onze vaderen en ook wij niet hebben kunnen dragen? Wij geloven door Jezus’ genade op dezelfde wijze zalig te worden als zij.”

  En niet door zich aan de wet te houden of goede daden te verrichten. Maar gered door de genade dankzij geloof. De wet is goed. Die onthult onze zondigheid. Die laat zien dat we een Redder nodig hebben, maar de wet zelf redt ons niet. De wet is een schoolmeester die ons naar Christus brengt, staat er. Dus ik heb de wet die zegt: “U zult niet,” en ik doe het toch. Dan besef ik dat ik een probleem heb waar ik zelf niet van afkom. Ik heb iets of Iemand nodig die groter is dan ik. Dat is het doel van de wet. We worden gered door de genade door geloof, zonder de werken van de wet. Menigeen denkt: dat snap ik wel, dus wat is dan het probleem?. Het probleem is dit: Net als indertijd wenden veel mensen zich tegenwoordig af van Gods genade hopend dat hun eigen goede werken hen in een goed blaadje brengen bij God. Maar onze juiste manier van leven brengt Hem er niet toe goed voor ons te zijn. Gods onverdiende goedheid tegenover ons inspireert ons tot een goed leven. Daar is een groot verschil tussen. In Galaten 5:1 en 4 schrijft Paulus: “Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft en laat u niet weer met een juk van slavernij belasten. U bent van Christus losgeraakt, u die door de wet gerechtvaardigd wilt worden. Daarmee bent u uit de genade gevallen.”

  Hij houdt van je op grond van wie Hij is, niet op grond van wat jij doet. Je bent Zijn kind en Hij houdt van je. Hij hield al van je en waardeerde je voordat je ook maar iets had gedaan. Goed of slecht. Wij geloven in goede werken, maar als het resultaat van onze redding. En niet als de oorzaak van redding. Het is het resultaat van het omarmen van Gods goedheid. Dat maakt dat ik goed wil doen, goed wil leven en van binnenuit wil veranderen. Maar ik verricht die daden niet om God over te halen me vanbinnen te veranderen. Dat is totaal tegengesteld aan wat het Evangelie onderwijst. Het vierde juk noem ik het juk van de gelijkwaardige relaties. En je hebt ook het juk van de ongelijkwaardige relaties. Er is een gebod uit het Oude Testament dat kan dienen als een praktisch voorbeeld. Deuteronomium 22:10: “U mag niet ploegen met een rund en een ezel tegelijk.”

  Zet geen rund en ezel bij elkaar. Die hebben verschillende temperamenten en een verschillende gang. Ze zullen voortdurend langs elkaar schuren. De ene gaat deze, de andere die kant op. De een gaat snel, de ander langzaam. Dat geeft problemen. Het kan gevaarlijk worden vanwege ’t conflict tussen de twee. In het Nieuwe Testament, staat in 2 Korintiërs 6:14-18: “Vorm geen ongelijk span met ongelovigen. Wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid. Welke gemeenschap is er tussen licht en duisternis? Tussen Christus en Belial? Wat deelt een gelovige met een ongelovige?”

  “Of welk verband is er tussen de tempel van God en de afgoden? God heeft gezegd: Ik zal in hun midden wonen, en Ik zal hun God zijn en zij zullen Mijn volk zijn.”

  In sommige vertalingen staat het zo: “Ga geen intieme relaties aan met ongelovigen”. Dat betekent niet dat we afstand houden van die verloren wereld. We moeten het evangelie uitdragen. We moeten vriendschap sluiten om ze de liefde van Christus te laten zien. Je moet jezelf niet afsnijden van de wereld. Je moet geen intieme relatie met een ongelovige aangaan. Over het algemeen gaat het dan over trouwen. In negatieve zin leidt een huwelijk tussen een gelovige en een ongelovige tot eeuwig duwen en trekken. Ze zullen alsmaar schuren. Er zijn verschillende prioriteiten. Met als gevolg dat je altijd doodmoe bent van dat duwen en trekken. Misschien dat kerkbezoek tot ruzie leidt. Of er komt ruzie over dat je God de eerste tienden van je inkomen wilt geven. Misschien krijg je ruzie over je christelijke vrienden. Het kan je moraal schaden. Zo’n intieme relatie kan invloed hebben op je standpunten en je houding. Het kan zelfs je integriteit schaden, alleen maar om thuis de vrede te bewaren. Toen ik als tiener zelfstandig woonde, had ik een lievelingsspijkerbroek. Er zaten stukjes kleurige stof op de gaten. Ik gooide m’n nieuwe rode shirt en m’n spijkerbroek gezellig samen in de wasmachine. Toen ik de was eruit haalde, was m’n spijkerbroek roze. Zo dicht bij elkaar had de verf van dat rode shirt m’n broek verkleurd. Zo gaat het in een intieme relatie. De overtuigingen, de waarden en standpunten van de een lopen bijna ongemerkt door in de ander. Dat kan gebeuren. Ik raad het niet aan. En God draagt jou als gelovige op geen ongelijk span aan te gaan in een intieme relatie. Maar er zijn enorme voordelen aan een gelijkwaardig span. Het werk is minder zwaar; je trekt samen dezelfde last. Het maakt je werk een stuk makkelijker. Je moedigt elkaar aan. Als de een neergaat, komt de ander overeind. Jullie delen je relatie met God en bidden samen. En de kinderen gaan niet zeggen: “Waarom moet ik naar de kerk? Papa gaat ook niet”. Ik raad je zo’n gelijkwaardig span erg aan. Dat is veel beter dan een span vormen met een ezel, als je een rund bent. Stel, je vorm al een span met een ongelovige. Je hebt die beslissing al genomen. Of jullie waren allebei ongelovig en jij bent gered. Blijf dan getrouwd. Laat de liefde van Christus zien en bid dat God hem of haar de ogen opent. Laat het prachtige licht van het evangelie in jouw houding en liefde doorschijnen. Als je maar niet constant aan het preken bent. Je moet hem of haar niet aan het hoofd zeuren. Je moet het voorleven. Laat een werkelijk veranderd leven zien in je manier van leven, je houding en handelingen. En hopelijk worden hun ogen geopend en zullen ze ook ingaan in Gods koninkrijk. En dan het laatste juk, namelijk het juk van Jezus. Mattheüs 11:28-30: “Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart. En u vindt rust voor uw ziel. Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.”

  Jezus zegt, kom, iedereen die werkt, die zwaar belast is, Ik zal je rust geven. De hele wereld worstelt om rust te vinden. Mensen drinken overmatig veel, ze gebruiken drugs. Waarom? Ze zijn op zoek naar innerlijke rust. Ik heb die weg ook lang bewandeld. Ik dronk heel veel en worstelde enorm met drugsgebruik om een lege plek in m’n binnenste te vullen. Ik was op zoek naar innerlijke rust. Sommigen willen meer geld: “Als ik dit of dat heb, vind ik misschien die innerlijke rust”. Maar dat is nooit genoeg. Mensen veranderen voortdurend van partner. Ze proberen die leegte te vullen. Maar alleen Jezus kan je die rust geven. Hij zegt: “Kom tot Mij. Iedereen die zwaar belast is, en ik zal je rust geven”. “Neem Mijn juk op u, en leer dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart”. Het juk van Jezus is een juk van zachtmoedigheid en nederigheid. Als wij Zijn juk op ons nemen, laat ons voortaan koud wat anderen zeggen. Het maakt niet uit of we erkenning krijgen of dat onze betekenis wordt genegeerd. We stellen ons er tevreden mee om Gods wilt te doen en onzichtbaar te zijn als Hij dat wil. We werpen het juk van trots en pretenties af. Een last die een groot deel van de wereld langzaam vermoordt. Het is geweldig om dat juk af te leggen en Jezus’ nederige juk op je te nemen. Dan willen we alleen nog Jezus volgen en geen indruk meer maken op mensen of ons afvragen wat ze van ons denken. Dan kunnen we beginnen te leven om God tevreden te stellen en niet de mensen. Al die onrust en angst verdwijnt en maakt plaats voor Gods vrede. Die tevredenheid en rust dalen neer in onze ziel als wij het juk van Christus op onze schouders leggen. Je reputatie, je status in de ogen van anderen doet er niet meer toe. Dat is iets geweldigs. Hoe kun je weten wat Jezus wil dat je doet? Vroeger bonden ze een al wat ouder rund onder het juk met daarnaast een jong rund. Zo’n ouder rund was de leider. En als het oudere rund een draai maakt, loopt het jongere rund mee. Zo leert het jongere dier waar je moet draaien en hoe je het aanpakt. In de Bijbel zegt Jezus: “Neem Mijn juk op u”. Dan voel je vanbinnen een duwtje van de Heilige Geest. En dat wordt iets heel vanzelfsprekends. Een prachtmanier om je leven te leiden. Jezus zegt: “Mijn juk is zacht en Mijn last is licht”. Er staat: “De weg van de trouwelozen is onbegaanbaar”. Sommigen denken: “Als ik me aan Jezus overgeef, wordt het vast heel zwaar”. Maar Hij geeft ons kracht om voor Hem te leven en Hij leidt ons door Zijn Geest. De weg van de trouwelozen is juist moeilijk. Weet je wat lichter is? Het juk van Jezus is zachter, Zijn last is licht. We hebben het vandaag over allerlei jukken gehad. Als je nog niet onder één juk met Jezus staat, dan wordt dat hoog tijd. “Ieder die de Naam van de Heer aanroept, zal gered worden”. Jij ook. Hij zal je niet afwijzen. Er is een God Die jouw naam kent. Hij wil dat je met Hem wandelt en praat. Roep nu de naam van Zijn Zoon aan. Daar krijg je geen spijt van.

• laat een reactie achter | 0 Commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.