Wat je van Abraham kunt leren over krachtig bidden
Abraham deed iets ongewoons: hij bad voor een stad vol kwaad. Waarom? En wat zegt dat over hoe wij mogen bidden? In deze aflevering duiken we in het krachtige moment waarop Abraham God benadert met durf, nederigheid en diepe liefde. Ontdek hoe jouw gebed ook levens kan beïnvloeden — zelfs als de situatie uitzichtloos lijkt. Deze boodschap zal je bemoedigen om groter te denken over gebed.
-
Dag, vriend. Welkom bij deze uitzending. We hebben een geweldige preek voor je. Het gaat over voorbede voor een goddeloze stad. Een heel bekende, goddeloze stad. Sommige delen van deze preek zullen je echt versteld doen staan. Dus doe je gordel om, zet je veiligheidshelm op en zet je schrap om samen in het Woord van God te duiken. Laten we bidden. Vader, we willen U vragen om tot ons hart te spreken. We kiezen ervoor om U en Uw Woord de hoogste prioriteit in ons leven te geven. Om U onze onverdeelde aandacht te geven. Al die dingen die ons mentaal weg kunnen trekken en ons kunnen afleiden van U leggen we nu bewust aan de kant. We vragen U om ons op te sluiten in de binnenkamer met U. Help ons om ons terug te trekken in ons hart, om gemeenschap met U te hebben om aan Jezus’ voeten te zitten en te leren van Uw eeuwige Woord. Dank U wel dat U mensenharten aanraakt vandaag. We bidden vooral of Jezus’ naam verheven mag worden. Amen. Ik wil een vers voorlezen dat jullie vast wel kennen. Efeze 6 vers 18: “…terwijl u bij elke gelegenheid met alle gebed en smeking bidt in de Geest en daarin waakzaam bent met alle volharding en smeking voor alle heiligen.”
Het begint met “…terwijl u bij elke gelegenheid met alle gebed bidt.” De ERV-vertaling zegt: “…terwijl u allerlei soorten gebeden bidt.” In andere vertalingen lees je over verschillende gebeden. In de Bijbel wordt over allerlei soorten gebeden gesproken. En de principes die gelden voor één soort gebed gelden misschien niet voor andere soorten gebeden. Misschien denk je: bidden is bidden. Algemeen gesproken wel, maar specifiek gesproken niet. Dat is hetzelfde als zeggen: sport is sport. Over het algemeen klopt dat, maar elke sport heeft weer andere regels. Ik weet nog dat onze kinderen honkbalden. Een jongen sloeg een grondbal richting de rechterkant. Hij rende naar het eerste honk en wilde naar het tweede gaan. Maar toen greep de rechtsvelder de bal en gooide die naar dat kind. Hij gooide hem op z’n rug vlak bij het tweede honk en zei: Uit, ik heb je. Bij trefbal misschien. Maar die regel geldt niet bij honkbal. Je kunt niet honkballen met trefbalregels. Je kunt niet voetballen met basketbalregels. Elke sport heeft z’n eigen regels en principes en dat geldt ook voor gebeden. In het Nieuwe Testament leren we over het gebed van toewijding en heiliging. Jakobus vertelt hoe Jezus Christus dat liet zien. In Jakobus lezen we ook over het gebed van het geloof. Hij gebruikt Elia en het gebed dat hij bad als voorbeeld daarvan. Jezus sprak over eenstemmig bidden in Mattheüs 18. Paulus sprak tot de Korintiërs over het gebed van persoonlijke opbouw. Je hebt smeekbeden, voorbeden en nog veel meer gebeden. In 1 Timotheüs 2 vers 1, in dat ene vers worden vier soorten gebeden genoemd. Luister maar. 1 Timotheüs 2 vers 1: “Ik roep er dan vóór alles toe op dat smekingen gebeden, voorbeden en dankzeggingen gedaan worden voor alle mensen…”
Vier verschillende gebeden en vandaag gaan we het hebben over de voorbede. In de grondtaal is het woord voor ‘voorbede’ een technisch woord. Een technische term voor het benaderen van de koning namens een ander. Algemeen gesproken is voorbede doen God zoeken namens anderen. Specifieker is het God zoeken voor iemand die geen goede relatie heeft met God. Hem zoeken namens hen. Vele jaren terug sprak ik in de mooie, grote stad Onicha in Nigeria. De prins van Onicha was aanwezig bij de dienst waarin ik sprak. Na afloop vroeg hij of we zijn vader wilden ontmoeten op het koninklijk paleis. We zeiden ja en belandden in een colonne van mooie auto’s met vlaggetjes eraan. Iedereen moest opzij terwijl wij in colonne naar het paleis reden. We kwamen daar binnen in een troonzaal en de koning zat op een troon. Ik liep niet op hem af met de vraag: Hoe is het, majesteit? Nee, ik benaderde hem helemaal niet. Wij moesten aan één kant staan, bij iemand met een machinegeweer. En iemand knielde namens ons neer naast de koning, die ons niet eens aankeek. Hij fluisterde in z’n oor wie wij waren en waarom we daar waren. De koning knikte en er waren protocollen. We moesten allemaal een kolanoot opeten voor we voor de koning mochten verschijnen. Daarna kregen we audiëntie. Hij deelde wat dingen en vroeg of hij iets kon doen terwijl we in zijn stad waren. De persoon die namens ons naar hem toe was gegaan en die audiëntie voor ons had geregeld… dat was een voorbidder. Voorbede is vooral bedoeld voor mensen die geen connectie hebben of niet weten hoe ze moeten naderen. Afvalligen. Nieuwe gelovigen. Maar vooral voor de verlorenen. Abraham demonstreert dit op treffende wijze als hij voorbede doet bij God voor Sodom en Gomorra. We gaan daarover lezen in Genesis 18 en we beginnen in vers 17. Daar staat: “De HEERE zei: Zal Ik voor Abraham verbergen wat Ik ga doen? Immers, Abraham zal zeker tot een groot en machtig volk worden en alle volken van de aarde zullen in hem gezegend worden.”
Vers 20: “Verder zei de HEERE: De roep van Sodom en Gomorra is groot en hun zonde heel zwaar. Ik zal nu afdalen en zien of zij werkelijk alles gedaan hebben zoals de roep luidt die over haar tot Mij gekomen is. En zo niet, Ik zal het weten.”
In The Message luidt vers 20: “Het hulpgeroep van de slachtoffers in Sodom en Gomorra is oorverdovend en de zonden van die steden zijn immens.”
Kaïn doodde z’n broer Abel. Dan staat er in de Bijbel dat het bloed van Abel van de aardbodem tot God riep. Het hulpgeroep van de slachtoffers uit Sodom en Gomorra en de enorme omvang van hun zonden waren letterlijk hoorbaar in de hemel. Het hulpgeroep was oorverdovend. Als je de verwijzingen naar Sodom en Gomorra bekijkt, en die zijn er genoeg in Genesis, in Jesaja, in Jeremia, in 2 Petrus, in Judas… dan ontdek je wat hun zonden inhielden, wat er allemaal speelde. Ze waren trots, ze waren arrogant ze genoten ervan om te zondigen tegen God. Ze deden het ook niet stiekem. Ze vonden het heerlijk, ze schepten er behagen in om te zondigen. Om een idee te geven van hoe erg het was: In Genesis 19 kwamen een paar engelen in de vorm van een mens naar Lot z’n huis om Lot en z’n familie uit de stad te leiden. Lot denkt dat het gewoon mannen zijn en laat ze binnen. En dan lezen we dat mannen, jong en oud, uit elke hoek van de stad opdoken Lots huis omringden en eisten dat die mannen naar buiten kwamen zodat ze ze konden verkrachten. Geen enkele schaamte of wroeging, ze vertelden gewoon wat ze gingen doen. En toen verblindden die engelen al die mannen. Ze waren ineens blind. En toen? Ze bleven proberen om binnen te komen. Ook al waren ze blind. Ze konden de deur amper vinden, zegt de Bijbel. Ik denk dat als ik ineens op een bovennatuurlijke manier blind werd en zou ontdekken dat alle andere daders ook ineens blind waren geworden ik heel goed zou nadenken over wat ik daarna zou gaan doen. Maar zij niet. Ze waren zo ver heen, zo één met hun zonden zo brutaal, zo provocerend, zo volledig overgenomen dat ze ondanks hun blindheid nog steeds probeerden om binnen te komen om die mannen te verkrachten. Zo erg ging het eraan toe in Sodom en Gomorra. En toen stuurde God in al Zijn genade Lot naar ze toe. Lot was rechtvaardig en liet ze zien hoe ze moesten leven maar iedereen wist wie hij was. Ze zeiden tegen hem: Jij wilt ons steeds de les lezen. Jij woont hier nog maar net en je oordeelt ons. Dat doen mensen. Als je ze op hun zonden wijst, zeggen ze dat je ze veroordeelt. Wil jij mij soms de les gaan lezen? Dat deden zij ook. God stuurde in al Zijn genade Lot naar ze toe om ze te behoeden voor het naderende oordeel. Net zoals toen God Noach de ark liet bouwen. De Bijbel noemt Noach de prediker van de gerechtigheid. Hij heeft 100 jaar aan die ark gebouwd en voor de mensen gepreekt maar ze luisterden niet. Een goed voorbeeld van het enorme geduld van God. Voordat God straft, stuurt Hij altijd een prediker. Hij stuurt altijd een prediker en een waarschuwing voor Z’n oordeel uit. En Hij vertelt Abraham wat er gaat gebeuren met Sodom en Gomorra. We beginnen in vers 22. Daar staat: “Toen keerden die mannen vandaar om en gingen naar Sodom maar Abraham bleef nog staan voor het aangezicht van de HEERE. En Abraham kwam dichterbij en zei: Zult U ook de rechtvaardige tegelijk met de goddeloze wegvagen?” “Misschien zijn er vijftig rechtvaardigen binnen de stad. Wilt U hen ook wegvagen en de plaats niet sparen omwille van de vijftig rechtvaardigen die daarin zijn?” “Er kan toch geen sprake van zijn dat U zoiets doet dat U de rechtvaardige samen met de goddeloze doodt? Dan zal het zijn: zo de rechtvaardige, zo de goddeloze. Daar kan bij U toch geen sprake van zijn. Zou de Rechter van de hele aarde geen recht doen?” “Toen zei de HEERE: Als Ik in Sodom vijftig rechtvaardigen in de stad vind dan zal Ik de hele plaats omwille van hen sparen. Abraham antwoordde en zei: Ik heb het aangedurfd om tot de Heere te spreken, hoewel ik stof en as ben.” “Misschien zullen er aan de vijftig rechtvaardigen vijf ontbreken. Zult U dan om vijf mensen de hele stad te gronde richten? En Hij zei: Ik zal haar niet te gronde richten, als Ik er vijfenveertig vind. Hij sprak opnieuw tot Hem: Misschien zullen er daar veertig gevonden worden. En Hij zei: Ik zal het niet doen omwille van die veertig.” “Verder zei hij: Laat de Heere toch niet in toorn ontbranden, omdat ik spreek. Misschien zullen er daar dertig gevonden worden. En Hij zei: Ik zal het niet doen, als Ik er daar dertig vind.” “Hij zei: Zie toch, ik heb het aangedurfd om tot de Heere te spreken. Misschien zullen er daar twintig gevonden worden. En Hij zei: Ik zal haar niet te gronde richten omwille van die twintig.” “Verder zei hij: Laat de Heere toch niet in toorn ontbranden omdat ik nog eenmaal spreek: Misschien zullen er tien gevonden worden. En Hij zei: Ik zal haar niet te gronde richten omwille van die tien. Toen ging de HEERE weg, nadat Hij geëindigd had met Abraham te spreken en Abraham keerde terug naar zijn woonplaats.”
Wat was Abrahams reactie op de aankondiging dat Sodom zou worden veroordeeld en verwoest? Hij ging bidden. God laat ons geen dingen zien zodat wij die kunnen gaan rondbazuinen. Als Hij je iets laat zien, is dat omdat je moet gaan bidden. Wij bidden nooit voor de mensen over wie we roddelen en we roddelen nooit over de mensen voor wie we bidden. Het is ook belangrijk dat je inziet dat Abrahams gebed geen monoloog was. Het was een dialoog. Hij vroeg en daarna luisterde hij. Hij sprak en daarna hoorde hij. Veel mensen doen niks dan praten als ze bidden en lopen daarna naar de koelkast. Bidden gaat twee kanten op. Wat God wil zeggen gaat boven wat wij willen zeggen. Het belangrijkste aan bidden is het kwartier nadat je amen hebt gezegd. Waarin je stil wordt en luistert naar de stem van de Heere en ingevingen van de Heilige Geest. Abraham was heel vrijmoedig. De rechtvaardige samen met de goddeloze doden? Daar kan bij U toch geen sprake van zijn. Zou de Rechter van de hele aarde geen recht doen? Zo vrijmoedig. Maar in Genesis 15 en 17 lezen we dat Abraham een speciale band had met God. Hij had een speciale connectie met God die werd bekrachtigd door het bloed van geslachte dieren. Maar in Hebreeën 4 vers 16 staat: “Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade opdat wij genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip.”
En dat is niet alleen het juiste tijdstip voor ons, maar ook voor anderen. Als Abraham zo vrij en direct tot God kon spreken door het bloed van geslachte dieren dan mogen wij er toch ook op vertrouwen dat we tot God mogen naderen vanwege het vergoten bloed van Jezus Christus? Hebreeën 10 vers 19: “Omdat wij nu, broeders, vrijmoedigheid hebben om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus…”
Vers 22: “…laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart in volle zekerheid van het geloof…”
Wat ook hielp bij het gebed van Abraham was dat hij Gods karakter kende. Hij zei: U zou nooit de rechtvaardige met de goddeloze doden. Zou de Rechter van de aarde geen recht doen? Dat is een les die sommige mensen in het lichaam Christus moeten leren. Die twijfelen of de Rechter van de aarde wel recht doet. God wordt zo vaak onterecht beschuldigd. Soms ervaren mensen ellende door hun verkeerde keuzes en zeggen ze: God, waarom staat U al deze narigheid toe? Al het kwaad in de wereld is een gevolg, direct of indirect, van de zonde. De duivel gaat rond als een leeuw, op zoek naar wie hij kan verslinden. We leven in een gevallen wereld en de mens blijft zondigen. En dat is nooit zonder gevolgen. De Bijbel zegt dat de zonde tot de dood leidt. In allerlei verschillende vormen. En hoewel Abraham vrijmoedig was “Zou de Rechter van de hele aarde geen recht doen?”… is er ook een mooie mix van vrijmoedigheid en nederigheid. Vers 27: “Ik heb het aangedurfd om tot de Heere te spreken hoewel ik stof en as ben.”
De vriend van God en de vader van het geloof noemt zichzelf hier stof en as. De Romeinse hoofdman over wie Jezus zei dat hij een groot geloof had De ouderlingen zeiden: Hij heeft een synagoge gebouwd en hij is waardig. Maar tegen Jezus zei hij: Ik vond mezelf niet waardig genoeg om U te ontvangen of op te zoeken. Zij zeiden dat hij waardig was, hij zei zelf van niet. Hoe dichter je bij God komt hoe sterker je je bewust wordt van Zijn heiligheid. Perfecte liefde verdrijft angst, maar verdiept en versterkt eerbied. Hoe inniger je band met God hoe meer je gaat inzien hoe heilig en hoe groot Hij is. En hoe genadig Hij is geweest voor jou. Je kunt God niet commanderen. Als we gaan inzien hoe groot en alwetend Hij is en hoe klein en zwak we zelf zijn dan zullen we Hem eerbiedig gaan vrezen. Als wij God te lichtzinnig of arrogant benaderen zelfs als wat wij bidden Zijn wil met ons is dan zal onze verkeerde houding onze gebeden blokkeren. Onze kinderen hebben zich altijd vrij genoeg gevoeld om mij te laten weten wat ze wilden. Altijd. Alle drie. Vooral onze dochter. Nu nog steeds. Maar ze deden dat wel altijd respectvol. Want ik ben nog altijd de baas. Ik ben hun vader. Ik geef ze onderdak en zorg voor ze. En als ze zich ooit arrogant opstelden of een verkeerde houding aannamen tegenover hun moeder of mij en ergens om vroegen, ook al waren wij al van plan om ze dat te geven dan gaven we ze dat niet zolang hun houding niet goed was. Als ik ze iets zou geven terwijl ze zich bazig of respectloos opstelden dan zou ik die houding versterken, wat ze later alleen maar ellende zou opleveren. Daarvoor hou ik te veel van ze. Sommige ouders doen dat wel. Hun kinderen commanderen ze behandelen ze als een gelijke of mindere of zijn respectloos maar krijgen toch wat ze willen. Daar krijgen ze later alleen maar last van. Wat als hun baas iets tegen ze zegt wat ze niet leuk vinden? Ga jij ze dan redden, mam? Nee, dan zijn ze hun baan kwijt. Oké, terug naar m’n aantekeningen. Onze hemelse Vader is een wijze Vader. En Abraham was vrijmoedig, maar tegelijkertijd ontzettend nederig. Hij besefte hoe klein hij was en hoe groot God was. Het is ook belangrijk om te beseffen dat Abraham alles vroeg wat hij kon krijgen. Hij bleef maar om meer vragen. Ik denk dat veel gelovigen veel minder van God vragen dan Hij ze wil geven. Ik zat pas een leuke video te kijken. Een vrouw had een zak pinda’s en zat met een pinda voor een eekhoorn. Die eekhoorn twijfelde een beetje en zij zei: Kom, pak de pinda maar. En ineens pakt die eekhoorn de hele zak en rent ermee weg. Het was zo gebeurd. Hilarisch. Die eekhoorn wist dat er meer was en wij gaan vaak maar voor een fractie van wat de Vader ons wil geven. We kunnen meer krijgen van Zijn aanwezigheid, voorzienigheid en kracht. Meer, meer, meer. Waarom stopte Abraham bij tien? Heb je je dat nooit afgevraagd? In het 19e hoofdstuk gaat het over Lot en zijn gezin. Lot was een rechtvaardig man, zegt de Bijbel. En in de Bijbel lezen we ook over Lots schoonzoons, meervoud. Hij had dus twee getrouwde dochters, twee schoonzoons. En de Bijbel spreekt over Lots zoons, meervoud. Toen Lot vertrok uit Sodom gingen twee van z’n ongetrouwde dochters mee, plus Lot en z’n vrouw. Op hoeveel zit je dan? Tien. Abraham dacht dat Lot wel z’n eigen gezin had bereikt. Maar dat was niet zo. Z’n schoonzoons lachten hem uit. Ze vonden hem een lachertje. Z’n zoons bleven in Sodom en gingen niet mee. Z’n getrouwde dochters bleven achter in Sodom. Toen ze vertrokken, kreeg z’n vrouw zo’n heimwee dat ze zich omdraaide en veranderde in een zoutpilaar. Toen hij de stad uit was, sliepen z’n dochters met hem en werden ze zwanger van hun vader. Dus geestelijk gezien waren die meiden verloren. Hij bereikte z’n eigen gezin niet, wat onderstreept dat als wij willen dat onze steden door Christus worden gered we eerst ons eigen gezin moeten bereiken. Je eerste zendingsveld is je gezin. Mijn eerste zendingsveld is mijn familie. Als het thuis niet werkt, waarom zou ik er dan verderop mee gaan? Het is niet niks om je gezin, je kinderen, je familie en je naasten te bereiken. Dat is belangrijk en zal ook effect hebben op de stad waarin jij en ik wonen. Je moet ook inzien dat voorbede doen voor Sodom niet makkelijk was voor Abraham. Ik denk dat hij er van nature niet toe geneigd was. Hij had ook kunnen zeggen: Dat is niet mijn probleem. Hij kende ze. Hij had eerder met ze te maken gehad. Hij had ze gered met een zwaard en nu wil hij ze redden met gebed. Hij had ook kunnen zeggen: Het is tijd. Het is tijd dat God ze veroordeelt. Ik weet wat ze allemaal hebben uitgespookt. Maar zo dacht Abraham helemaal niet. Ondanks het feit dat z’n neef Lot hem alleen maar problemen had bezorgd. Alleen maar problemen. Lees Genesis 13 maar. We lezen dat er ruzie was tussen de herders van Lots kuddes en de herders van Abrahams kuddes. En Lot deed daar nooit iets aan. Abraham moest naar Lot gaan. En hij zei: Lot, we zijn familie. Families moeten niet ruziën. Abraham stelde zich nederig op en zei: Laten we dit oplossen. Kies jij maar waar je naartoe wilt. Als jij rechts gaat, ga ik links. Ga jij links, dan ga ik rechts. En Lot koos voor de mooiste plek waar het meeste water was en Abraham mocht de rest hebben. Lot toonde totaal geen respect en eerbied en Abraham had kunnen zeggen: Heeft Lot problemen in Sodom? Niet mijn probleem. Wie wind zaait, zal storm oogsten. Ik wist dat dit ging gebeuren. Pech voor Lot. Maar zo was Abraham niet. In Psalm 35 spreekt koning David over mensen die hem kwaad voor goed vergelden. Hij zei: Zij vergelden mij kwaad voor goed. Maar toen zij ziek waren, heb ik gevast en voor ze gebeden. Dit verhaal heeft zoveel elementen waar je echt eens in moet duiken en uitgebreid over in gesprek moet gaan. Natuurlijk zijn we nog niet klaar. Kijk de volgende keer weer voor meer. Ik wil even dank je wel zeggen tegen iedereen die ons programma bekijkt iedereen die met ons correspondeert en vooral iedereen die ons steunt. We laten deze uitzendingen vertalen in verschillende talen in elf verschillende talen, en daarna gaan ze de hele wereld over. Dat is mogelijk dankzij iedereen die ons steunt en voor ons bidt. Jezus sprak in het evangelie van Johannes over vrucht dragen. Meer vruchten, veel vruchten en vruchten die blijven. Wij hebben vruchten. Meer vruchten, veel vruchten en die vruchten blijven. Mensen komen naar Christus en blijven bij Hem. Bedankt voor jouw aandeel daarin en Gods zegen.
-
mis geen enkele uitzending
Onze service voor jou: we sturen je wekelijks een email met de link naar de nieuwste uitzending.
Breng hoop naar de huiskamers – vooral in deze speciale tijd!
Vooral in onzekere tijden vinden we het een geweldige kans om mensen hoop te geven door Gods Woord.
naar de preektekst
Als je ook regelmatig updates van Bayless wilt ontvangen, vul dan hier je e-mailadres in. Om technische redenen is dit ook nodig als je alleen het script wilt ontvangen.
Geef een reactie