Zo strijd je je met aanbidding door de crisis heen

• lees de preek als tekst

  Hallo, vriend. Welkom. Ik ga het vandaag hebben over iets dat ik heel fascinerend vind. Namelijk het verhaal in Handelingen over het ontstaan van de kerk in Filippi. In het Nieuwe Testament heb je het boek Filippenzen. Soms lezen we uit het boek Korinthe soms uit het boek Efeze, soms uit Filippenzen, enzovoort. Maar we denken dan niet na over hoe die gemeenten eruitzagen wie er deel van uitmaakten en hoe ze zijn ontstaan. Hoe is de eerste bekeerling in Gods Rijk gekomen? Hoe is de kerk gegroeid? In hoofdstuk 16 van Handelingen krijgen we een nauwgezette beschrijving van hoe die gemeente is ontstaan, hoe die is gevormd. Hoe de eerste mensen tot Christus zijn gekomen. Een fascinerend verhaal. En daar kunnen we nog steeds veel van leren. Paulus wil met zijn metgezellen het Evangelie naar Klein-Azië brengen. Ze willen naar Bithynië reizen, maar de Heilige Geest weerhoudt hen daarvan. We weten niet hoe de Heilige Geest dat deed. Misschien door een profetie, een droom of een visioen. Misschien sprak de Geest tot een van hen. We weten het niet. Misschien was het een kwestie van intuïtie, zoals wij dat ook kennen. “Zovelen als er door de Geest van God geleid worden, die zijn kinderen van God. De Geest zelf getuigt met onze geest.” Soms voelen we een innerlijke getuige. Dan weet je iets diep vanbinnen. Het is een innerlijk weten. Dan weet je dat de Heilige Geest je leidt. Misschien is dat bij hen ook zo gegaan. We weten wel dat Paulus ’s nachts een visioen kreeg waarin een Macedonische man zei: “Kom over naar Macedonië en help ons!” Ze maakten daaruit op dat God hen naar Macedonië leidde. Zij voeren direct met een schip naar Macedonië en kwamen aan in de stad Filippi genoemd naar Philippus van Macedonië, de vader van Alexander de Grote. Het was een heel strategische plaats waar veel over gevochten is. Het lag namelijk precies op de route van Europa naar Azië. Als een Macedonische man je in een visioen oproept te komen, dan denk je dat er ongelooflijke dingen gaan gebeuren, dat alle deuren openzwaaien. En dat er een intocht wordt gehouden, maar niets was minder waar. Ze gingen zich oriënteren. Er waren te weinig Joden voor een synagoge. Je moest in die tijd tien Joodse families hebben om een synagoge te vormen. Normaal gesproken ging Paulus naar de synagoge om daar over Jezus te preken. Als er niet genoeg families waren voor een synagoge, gingen ze naar de rivier om daar uit de Schrift te lezen en te bidden. Ze troffen een aantal Joden en Joodse proselieten aan bij de rivier waar zij een gebedsdienst hielden. Er waren geen mannen, alleen vrouwen. Paulus verkondigt het Evangelie en God opent het hart van een vrouw, Lydia, uit de hogere kringen. Zij is een voorname vrouw. Ze is heel rijk en heeft een groot huis. Ze heeft een goedlopende handel. Ze verft en verkoopt purperen kleding. Ze wordt bekeerd, net als iedereen in huis: dienstknechten en huisgenoten. Ze wil dat Paulus en zijn mannen bij haar logeren. Het is een bemiddelde vrouw. Ze is de allereerste bekeerling in de stad Filippi. Bij de rivier was ook een meisje dat door een waarzeggende geest bezeten was. Ze riep steeds: “Deze mensen zijn dienaren van God, de Allerhoogste die ons een weg naar de zaligheid verkondigen.” Dat was ook zo, maar niemand wil aangeprezen worden door een demoon. Ik heb de indruk dat zij dit op een ietwat sarcastische en spottende toon zei. De mensen die daar woonden, kenden haar. Ze was een slavin en haar meesters maakten gebruik van haar ‘gave’. Ze was bezeten door een kwade geest en daar wisten zij munt uit te slaan. Dat er een directe link gelegd werd tussen het Evangelie en het occulte was ook niet best. Na vele dagen zei Paulus geërgerd tegen de geest: “Ik gebied u in de Naam van Jezus uit haar weg te gaan!” En zo geschiedde. Het staat er niet, maar ze is vast bij de kerk gegaan. Stel je voor dat je in de greep bent van duistere krachten en dan verlost wordt. Ze heeft zich vast bij de gemeente aangesloten. Haar meesters waren boos, omdat hun bron van inkomsten ineens weg was. We lezen daarover in de Bijbel. “Toen haar meesters zagen dat hun hoop op inkomsten verdwenen was grepen zij Paulus en Silas en sleurden hen naar de markt, voor de bestuurders.” 

  “Zij zeiden: Deze mensen verstoren de orde in onze stad. Het zijn Joden en zij verkondigen gewoonten die wij, als Romeinen, niet mogen aannemen.” “En de menigte kwam als één man tegen hen in verzet. En de magistraten rukten hen de kleren af en bevolen hen met stokken te slaan.” “En nadat zij hun veel slagen toegediend hadden, wierpen zij hen in het gevang en geboden de cipier hen zorgvuldig te bewaken. Toen wierp hij hen in de binnenste kerker en zette hij hun voeten vast in het blok.” De meesters, de eigenaars van deze slavin die eerst de toekomst kon voorspellen Dat kan ze nu niet meer, omdat ze bevrijd is van de kwade geest. Zij slepen Paulus en Silas naar de stadsbestuurders en zeggen: Deze mannen verstoren de orde. Maar daar ging het ze niet om. Ze waren gewoon op geld uit. Ze maakten alleen amok vanwege de inkomsten die ze misliepen. Dat zie je overal. Als je succes krijgt of als mensen tot Christus komen. Zodra mensen het in hun portemonnee voelen, gaan ze moeilijk doen. Ik moest laatst hieraan denken. Als ik op zondagochtend naar de kerk rij kom ik langs een bepaald café op de boulevard, niet ver van de kerk vandaan. En als ik daar ’s ochtends om acht uur langsrij zie ik daar altijd mensen buiten zitten. De deur is open. Er zijn klanten. Elke zondagochtend om acht uur zitten ze daar. En sommigen zitten er ’s middags nog. Ze zitten daar de hele dag te drinken. Ze zitten buiten te drinken en te roken. Wat zou er gebeuren als deze cafégangers ineens werden bekeerd en totaal zouden veranderen? Als ze niet meer hun pensioen zouden opdrinken? De meesten zijn ouderen. Stel dat ze ineens naar de kerk gaan. Dan loopt de cafébaas veel geld mis. Of hij komt dan ook tot Christus of hij wordt boos. Misschien gaat hij dan dingen zeggen als: Die kerk zorgt voor onrust. Terwijl hij alleen maar inkomsten verliest. Stel dat er een enorme opwekking komt. Ik bid voor zo’n opwekking, in de kerk en in de wereld. Dat jongeren geen duizenden dollars meer aan videospelletjes uitgeven en niet zoveel tijd besteden aan al die berichten op internet, maar aan de Bijbel. Dat zou heel wat tumult teweegbrengen. Paulus en Silas werden met stokken geslagen. Ze werden in de binnenste kerker geworpen. De cipier zette hun voeten vast in een blok. En hij liet ze daar zorgvuldig vastgezet achter. Verderop in het verhaal staat dat er een aardbeving komt. Dat lees ik zo. Paulus, Silas en de andere gevangenen werden door een wonder bevrijd. De cipier wil zichzelf doden. Dat is een belangrijk aspect in het verhaal. Want volgens de Romeinse wet was het bij een ontsnapping jouw leven voor zijn leven. Zo was de wet. Als gevangenen ontsnapten tijdens jouw dienst, kostte dat jou het leven. Daarom wilde die cipier zelfmoord plegen. Ik ga nu die tekst lezen. Er staat: “En omstreeks middernacht…” Hun voeten zitten dus vast in een blok. Ze zitten in een vieze binnenste kerker. Er zijn geen sanitaire voorzieningen. Ze krijgen niets te eten. Hun ruggen liggen open van de stokslagen. Ze zitten vast in een hoogst ongemakkelijke positie. Het is vreselijk smerig daar en het is donker. “Omstreeks middernacht baden Paulus en Silas en zongen lofzangen voor God. En de gevangenen luisterden naar hen.” Ze baden en zongen dus blijkbaar vrij luid. Niet stilletjes. Iedereen kon hen horen. “Een plotselinge aardbeving deed de fundamenten van de gevangenis trillen. Onmiddellijk gingen alle deuren open en de boeien van allen raakten los. En de cipier die wakker werd, zag dat de deuren van de gevangenis open waren trok een zwaard en zou zichzelf gedood hebben omdat ze gevlucht waren.” “Paulus riep echter met luide stem: Doe uzelf geen kwaad, want wij zijn hier. Hij vroeg om licht, sprong naar binnen en viel bevend voor Paulus en Silas neer. Hij bracht hen naar buiten en zei: Heren, wat moet ik doen om gered te worden?” Er zijn een paar dingen die ik wil bespreken, omdat die belangrijk zijn als we kijken naar hoe de gemeente in Filippi is ontstaan. Rond middernacht bidden Paulus en Silas, en zingen ze lofzangen. Hun ruggen bloeden van de stokslagen. Ze zitten geboeid in een smerige kerker. Alles is fout gelopen voor ze en toch blijven ze lofzangen zingen en bidden. Het is middernacht, het donkerste uur. Misschien zit jij nu ook in een donker uur en lijkt het of alles verkeerd is gegaan. Misschien heb je juist God gehoorzaamd en kwam je daardoor in de problemen. Paulus en Silas zitten immers ook in de ellende omdat ze trouw waren aan God. Ze volgden een visioen dat de Heer had ingegeven en nu zitten ze in de ellende. Het is niet zo dat Silas om middernacht tegen Paulus zei: “Fraai visioen had jij, Paulus.” “Als dat visioen van God kwam, hadden we de sleutels van de stad gekregen. En nu hebben we niet eens de sleutels van onze cel. Dit slaat nergens op. Ik dien God niet. Dat levert alleen maar ellende op. Welke God laat zoiets nou gebeuren?” Zo redeneren sommige mensen. Zodra het misgaat, gaan ze twijfelen aan God. Net als de discipelen op het schip in de storm. Jezus slaapt. Zij zeiden: “Meester, bekommert U er Zich niet om dat wij vergaan?” Zo reageren mensen vaak op een storm: God, kan het U niks schelen? Natuurlijk wel. En Hij is ook in staat om de zeeën rustig te maken. Ze bidden dus en zingen lofzangen in hun donkerste uur. Luister. Er is iemand die dit vandaag moet horen. Er zijn situaties waar je alleen maar uit kunt ontsnappen door God te loven. Er zijn ook situaties waarin je juist terecht wilt komen, maar dat lukt alleen als je de Heer looft. Dat moet je ook doen als je geen zin hebt. Dat moet je ook doen als het tegenzit. Dat moet je ook doen als het duister is. Je moet God loven. Zij zingen lofzangen en natuurlijk stuurt God een aardbeving die hen bevrijdt. Ik heb er veel over nagedacht. De hemel is een rumoerig oord. En dat bedoel ik niet negatief, maar positief. Er is veel activiteit en veel lawaai. Het is erg luidruchtig in de hemel. Als je van rust houdt, wordt dat even wennen. Lees maar in de Bijbel: “De engel zei met een luide stem…” “En de menigte begon God met luide stem te loven”. 

  Met luide stem loven zij de Heer en het Lam. En de levende wezens en de ouderlingen rond de troon aanbidden God met luide stem. Er is veel lofprijzing met luide stem. Het is interessant om te lezen vooral in Openbaringen hoe het er rond Gods troon en in de hemel aan toe gaat. Er wordt met luide stem geloofd. Dat komt voortdurend terug. Er klinken in de hemel veel luide lofzangen. Ik kan me zo voorstellen dat te midden van al die luide lofzangen van de levende wezens rond de troon en de ouderlingen en de engelen te midden van al die drukte en harde geluiden God ineens zegt: Nu even stil, allemaal. “Ik hoor dat ze over Mij zingen. Een aantal van Mijn kinderen zit in het duister. Niets lijkt goed te gaan. Het lijkt of Ik ze in de steek laat, maar ze blijven vertrouwen op Mij. Luister naar hoe ze zingen.” En dan wordt het stil in de hemel. Ik stel mij zo voor dat God dan met Zijn voet tikt. “De hemel is Mijn troon en de aarde de voetbank van Mijn voeten.” God tikte met Zijn voet en veroorzaakte een aardbeving. De boeien raakten los. Alle deuren gingen open en de gevangenen waren vrij. Wat ik wil zeggen, is dat je God moet aanbidden in je duisterste uur. Want dat was de basis van waaruit de kerk is ontstaan. Deze cipier uit Filippi, deze grijze Romeinse oud-soldaat komt binnen, vraagt om licht en zegt bevend: “Heren, wat moet ik doen om gered te worden?” Paulus reageerde als volgt: “Geloof in de Heere Jezus Christus en u zult gered worden, u en uw huisgenoten.” Hij gebruikt het woord ‘heren’ in: “Heren, wat moet ik doen om gered te worden?” Dat is hetzelfde woord als ‘Heer’. Hij beseft dat ze boven hem staan. Hij zegt: “Heren, wat moet ik doen om gered te worden?” En zij antwoorden: “Geloof in dé Heere Jezus Christus.” Er is één Heer boven alle andere heren en dat is Jezus. Ze zeiden niet dat hij om gered te worden goede werken moest doen zondags naar de kerk moest gaan, goed voor dieren moest zijn niet de belasting mocht ontduiken en niet mocht liegen. Ze zeiden: “Geloof in de Heere Jezus Christus”. “Want uit genade bent u gered, door het geloof niet uit werken, opdat niemand zou roemen.” Uit genade, door geloof en verder niks. Dat is belangrijk om te weten. Onze goede werken redden ons niet. Paulus zei ook niet: Doe goede werken en wees een goede burger. Maar: “Geloof in de Heere Jezus Christus”. Het is belangrijk om goede werken te doen, maar je wordt er niet door gered. Goede werken zijn het gevolg. Gered word je uit genade, door geloof. Je wordt in je hart gered. En met je hart geloof je. “Als u met uw hart gelooft dat God Jezus heeft opgewekt en als u Jezus met uw mond belijdt, zult u gered worden.” Er kijkt nu iemand die dit moest horen. Je gelooft heus wel diep in je hart dat Jezus de Zoon van God is. Je weet dat Hij niet zomaar een mens was. Maar je moet Hem ook belijden. Geloof met je hart und belijd met je mond dat Hij de Heer is. Heer betekent baas. In wezen geef je dan je onafhankelijkheid op und onderwerp je jezelf aan Hem. En als je dat doet, word je gered. Paulus zei tegen de cipier: “Geloof in de Heere Jezus en u zult gered worden en u en uw huisgenoten zullen gered worden.” 

  God gaat hem nu gebruiken als een licht dat ook op zijn huisgenoten schijnt. Natuurlijk moet elk mens zelf voor Jezus Christus kiezen. Maar het begint meestal met één familielid dat zich bekeert. Misschien kom jij uit een slecht milieu, waar huiselijk geweld was waar veel gedronken werd, waar misbruik en vreemdgaan normaal was. Een familie waarin alle mannen hun vrouw ontrouw waren en andersom. Misschien heb je een duister verleden, maar alles kan totaal anders worden. Als jij je leven aan Jezus geeft, kan dat voor een ommekeer in je familie zorgen. “Zij spraken het Woord van de Heere tot hem en tot allen die in zijn huis waren. En hij nam hen in dat nachtelijke uur mee und waste hun striemen en hij werd onmiddellijk gedoopt, en al de zijnen.” Paulus zei dus dat ze gered zouden worden maar zij spraken wel Gods Woord tot hem en allen in zijn huis. Je moet dus wel Gods Woord tot hen spreken. “Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God.” Zijn familie werd gered maar Paulus moest nog wel het Woord van de Heer und het Evangelie delen. In de Bijbel staat: “…u die opnieuw geboren bent, niet uit vergankelijk maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en eeuwige Woord van God.” “En hoe zullen zij in Hem geloven van Wie zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij prediken, als zij niet gezonden worden?” 

  Tot geloof kom je door het Woord te horen. Bid voor je familie, bid oprecht voor hun verlossing. Bid dat God hun de ogen opent. Bid voor je klasgenoten. Bid voor je collega’s op het werk. Bid voor hen. Maar bid ook voor een kans om het Woord met hen te delen. Paulus en Silas spraken het Woord van de Heere tot hen und zij werden gered. Het eerste wat zij daarna deden, is zich laten dopen. Als jij je vertrouwen in Jezus stelt, laat je dan dopen. De doop zelf brengt geen verlossing, maar bezegelt die wel. Het is een bevestiging dat je verlost bent. Als je wordt gedoopt, verklaar je voor God, voor de engelen und demonen voor je familie, je vrienden, voor de hele wereld: Ik ben helemaal één met Christus. Met de doop is mijn oude leven begraven. Na mijn doop heb ik een nieuw leven met Jezus Christus. Dat is geen leerstelling die ter discussie staat, maar een gebod. Elke gelovige moet met water worden gedoopt, dus laat je dopen. Het verhaal gaat verder. “En hij nam hen in dat nachtelijke uur met zich mee en waste hun striemen en hij werd onmiddellijk gedoopt, en al de zijnen.” “En hij bracht hen in zijn huis en richtte voor hen de tafel aan. En hij verheugde zich dat hij met al zijn huisgenoten tot geloof gekomen was.” We hebben dus te maken met een cipier die zelfmoord wil plegen. Hij is bang omdat de gevangenen zijn ontsnapt. Dat kost hem zijn leven. Paulus zegt: Doe het niet. Wij zijn hier. Deze man was zo bang voor wat de Romeinen hem zouden aandoen dat hij nog liever sterft. Maar nu loopt hij openlijk met deze mannen over straat. En hij nodigt hen zelfs uit om bij hem thuis te komen eten. Hij schaamt zich niet voor het Evangelie van Christus. En net als de apostel Paulus schaam ik me ook niet voor het Evangelie. Dat is de kracht van God om allen te verlossen die in Hem geloven. De magistraten kwamen erachter dat Paulus en Silas Romeinen waren. Ze zeiden: Laat ze gaan. En de cipier kwam vertellen dat ze vrijgelaten waren. Paulus zei: Nee, ze hebben ons zonder proces gegeseld. Laat ze zelf komen. De magistraten worden bang, want nu hebben zij zelf de wet geschonden. Ze komen naar hen toe und smeken hen om weg te gaan. Maar zo is dus de gemeente in Filippi ontstaan. En hou dat in gedachten als je Filippenzen leest. Somigen denken dat deze Romeinse cipier de leider is geworden van de gemeente in Filippi. We hebben dus Lydia, een voorname vrouw uit de hogere klasse. Dan de slavin die bevrijd werd van haar demoon. Zij komt uit de laagste klasse. En dan de cipier uit de middenklasse. Zij vormden een gemeente samen met de leden van hun huishouden. Dat was het zaad waaruit de kerk in Filippi is ontsproten die voor verdere verspreiding van het Evangelie heeft gezorgd. Zo begon het. Als ik Filippenzen lees, denk ik aan hen en hoe God hun leven heeft veranderd. God wil ook jouw leven veranderen. Hij houdt van je. Jezus is voor jouw zonden gestorven und opgestaan voor jouw rechtvaardiging. Stel je vertrouwen op Jezus. Daar krijg je geen spijt van. Ik wens je Gods zegen.

• laat een reactie achter | 0 Commentaar

  Geef een reactie Reactie annuleren

  Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  Naam *

  E-mail *

  Ja, ik wil graag informatie en impulsen van Bayless Conley per email ontvangen. Ik ben het ermee eens dat Antwoorden met Bayless Conley mijn gegevens voor dit doel gebruikt.